До кога со лаги: Македонија „лидер во Европа“ со празни хотели во Охрид, Дојран и Преспа

Додека Владата се фали со проценти и статистики за „рекордна“ туристичка сезона, реалноста на терен во Охрид, Дојран и Преспа зборува поинаку. Анализа на бројките зад пропагандата.

Секоја година истата приказна, само со нов украс. Прошлата година бевме „лидери во Европа“ по раст на туризмот. Оваа година, откако реалноста на терен стана невозможно да се сокрие, промениле нарација , сега сме „атрактивна дестинација“. Само зборовите се менуваат, бројките остануваат исти: убаво изгледаат на хартија, а на терен зборуваат сосема поинаква приказна.

Официјалната верзија наспроти реалноста на терен

Официјалната порака гласи дека бројот на странски туристи во првите месеци од годинава е зголемен за над 20 отсто, и дека тоа треба да не убеди дека Македонија станала магнет за странски посетители. Проблемот со ваквата аритметика е методолошки, а не само комуникациски: во бројот на „туристи“ влегуваат и патници кои само транзитираат преку територијата на државата , луѓе кои поминуваат преку граничните премини на пат кон трета дестинација, без ниту едно преноќиште, ниту потрошен денар во угостителски или туристички капацитет. Кога транзитот се брои како туризам, секоја статистика автоматски „расте“ , без разлика дали еден единствен турист повеќе легнал во охридски хотел.

- Advertisement -

Тоа не е статистика на туризам. Тоа е статистика на сообраќај низ автопат.

Охрид , најголемиот туристички центар со најголем пад

Ако навистина постоеше „рекордна сезона“, тоа најпрво ќе се видело таму каде што се концентрирани најголемите капацитети , во Охрид. А сликата таму е спротивна од прокламираната:

• Во јули, охридските капацитети биле пополнети со само околу 30 отсто.
• Единствен исклучок биле 1 и 2 август, кога поради „ детски туристички концепт“ привремено имало зголемен интерес , епизода, а не тренд.
• Дури и по влегувањето во главниот сезонски период, од 7 август, пополнетоста едвај достигнала 40 отсто.

Тоа не е успех. Тоа е половина од капацитетот празен во срцето на летото, во градот кој треба да биде туристичка витрина на целата држава.

Дојран празен, Преспа со само јаболков туризам

Останатите туристички центри сликата ја прават уште потемна:

• Дојранското Езеро, некогаш омилена летна дестинација, оваа сезона беше речиси празно.
• Преспа останува без вистински туристички промет , единствениот “туризам” таму е поврзан со сезоната на јаболка, а не со посетители кои доаѓаат заради езерото, природата или содржините.

Кога два од трите главни туристички региони во земјата стојат празни во разгар на сезоната, никаква статистика за „раст од 20 проценти“ не може да ја избрише таа слика.

Каде отидоа парите , 60 евра по турист од Анадолија

Дел од прашањето не е само зошто капацитетите се празни, туку и на што се трошат парите наменети за туризам. Дел од јавно спомнуваните субвенции одат кон две туристички агенции, кои за секој донесен гостин од регионот на Анадолија добиваат по 60 евра државна поддршка. Ако тоа е моделот на „успешна туристичка политика“ , субвенционирање на увоз на транзитни бројки наместо инвестиции во капацитети, содржини и промоција на дестинациите што реално се празнат , тогаш проблемот не е само комуникациски, туку суштински, во самата концепција на политиката.

Кој е всушност успехот?

Прашањето на крајот е едноставно: дали успех значи број на хартија добиен со сметање транзитни патници и субвенционирани „гости“ по фиксна тарифа , или успех значи полни хотели, полни ресторани, полни плажи и локална економија што реално профитира од туризмот?

Бројките зборуваат само онолку колку што им дозволи методологијата зад нив. А методологија што ги брои минувачите како туристи не мери туризам , мери сообраќај, и служи само за да се произведе привид на успех таму каде терен покажува спротивно.