Кој и зошто го следи Филипче 24/7, достава на оперативна информација преку медиумски канал!

Часовник, лет, аеродром  и медиумска машина

На 30 април 2026 година, претседателот на СДСМ Венко Филипче во 14:52 часот ја напуштил државата и заминал за Франкфурт , токму во момент кога во Собранието на Македонија течела седницата за пратенички прашања. Ова е фактот. Сè друго е конструкција. Kurir

Но вистинското прашање не е дали Филипче бил во Собранието или не. Вистинското прашање е , кој знаел точно во 14:52? Кој го следи опозицискиот лидер минута по минута, праќа информации до редакции, и тоа уредно пакувано со прецизен час на поаѓање?

1. Анатомија на информацијата: Кој го знаел часот?

Информацијата дека Филипче во 14:52 ја напуштил државата и заминал за Франкфурт ја пренесоа медиумите, без да го именуваат изворот.

- Advertisement -

Прецизноста е клучна. Не „попладне”, не „после работно време” , туку 14:52. Тоа значи некој имал пристап до:

• Патничкиот манифест или систем за евиденција на излез/влез
• Информатор на аеродромот
• Следење на физичкото движење
• Или директна информација од некоја безбедносна или оперативна структура

Ова не е новинарство. Ова е достава на оперативна информација преку медиумски канал.

2. Паралела: Дали се враќаме кај Големото Уво?

Аферата „Големо Уво” , прислушувањето на над 20.000 граѓани за времето на Груевски и Мијалков , не беше само технолошка злоупотреба. Беше систем: информациите собрани преку УБК ,одеа директно во партиски штабови и редакции на провладини медиуми.

Граѓаните стравуваат дека некој постојано прислушува, бидејќи најголемата афера со прислушување , онаа од 2016 година , помина речиси неказнето. По реформата, Оперативно-техничката агенција (ОТА) ги снима комуникациите само откако ќе добие налог од АНБ, кое претходно добило наредба од обвинителство. Технички, системот е реформиран. Но човечкиот фактор , кој седи на некои позиции , е сè уште отворено прашање.

Сега, во 2026 година, имаме нова структура на моќ. ВМРО-ДПМНЕ ги контролира безбедносните служби. Министерот Панче Тошковски јавно изјавил дека полицијата поседува шпионски софтвер Pegasus , систем кој може да пристапи до камерата, микрофонот и сите пораки на телефоните на граѓаните. Ова не е тврдење на опозицијата. Тоа е признание на самиот министер. Daily

3. Black Cube , „Приватниот Мосад” во македонска политика

СДСМ обвини дека власта ангажирала израелска приватна разузнавачка компанија Black Cube за следење на опозицијата и креирање лажни афери , метод кој наводно бил применуван и во Унгарија против Петер Маѓар и во Словенија за изборите во март 2026 година. ВМРО-ДПМНЕ ги отфрли обвинувањата, нарекувајќи ги „плод на фантазијата”. Makfax

Ова е сериозно обвинување кое бара истрага, не партиска дебата. Но дури и ако Black Cube не е вклучен , информацијата за 14:52 часот мора да дошла од некаде. Оваа прецизност не се случува само така.

4. Трговијата со приватни информации: Класично политичко оружје

Актуелниот премиер Мицкоски, додека беше во опозиција, јавно изјавил дека и Агенцијата за разузнавање и АНБ „се занимавале” со него , дека бил прислушуван, а цел на оперативна обработка биле и новинари и бизнисмени. Slobodnaevropa

Значи: Мицкоски тврдеше дека бил следен од СДСМ. Сега Филипче тврди дека е следен од ВМРО-ДПМНЕ. Кој лаже? Можеби никој. Можеби следењето на опозицијата е институционална традиција во Македонија, без оглед на тоа кој е на власт.

5. Медиумската машина: Медиумско оркестрирање?

Информацијата за летот на Филипче ја пренесоа повеќе медиуми синхронизирано , ПлусИнфо, Куриp, Република, Макфакс , сите на ист ден, со исти детали,во иста минута,оркестрирано. ВМРО-ДПМНЕ официјално реагираше со соопштение, тврдејќи дека Филипче „тера одмор по европски дестинации” на Денот на трудот, оставајќи ги работниците „сами на цедило”. plusinfo

Ова е координирана нарација. Сценарио: информацијата прво стигнува кај провладините медиуми, потоа партијата реагира на истата информација. Кругот е затворен.

6. Златна виза, Дубаи, Франкфурт — Систем за дискредитација

Филипче прво негирал дека има златна виза за Дубаи, потоа признал дека ја имал поради преговори за работа во болница, потоа повторно се обидел да ја претстави целата работа како „ПР пропаганда на ВМРО-ДПМНЕ”. СДСМ реагираше со соопштение дека Филипче патувал со редовна комерцијална линија и не заминувал за Дубаи.

Овде гледаме образец: секое патување на Филипче станува потенцијален медиумски настан. Секој аеродром е можна „афера”. Тоа не е случајност , тоа е систематска операција за дискредитација преку следење на физичките движења.

 Три можни извори, еден голем проблем

Информацијата за 14:52 дошла од некое од следниве три места:

А) Државни безбедносни структури , ако е тоа случај, имаме „Големо Уво 3.0″: следење на опозиционер и достава на информации до медиуми лојални на власта. Тоа е кривично дело.

Б) Приватни разузнавачки оперативци , ако ВМРО-ДПМНЕ навистина ангажирало Black Cube или слична структура, тоа е уште потешко: странска шпионска компанија активна на македонска територија, насочена кон домашна опозиција.

В) Информатор блиску до Филипче , можноста дека некој од неговото опкружување дава информации, а целото „следење” е само добра организациска работа на провладините медиуми.

Без оглед кој е одговорот , сите три се алармантни. Прецизното следење на опозицискиот лидер и пласирањето на таа информација преку медиумски канали не е нормална демократска практика. Тоа е наследство од времето на Мијалков  и, чини дека тоа наследство живее понатаму, без оглед кој седи во Влада.

Македонија сè уште чека одговор на прашањето кое го постави СДСМ во 2015 година: „Кој слуша?” Разликата е само во тоа , сега прашањето го поставува СДСМ, но не од власт, туку од опозиција.