Казино апарат до секое дете: нов проект на владата или стар дил со приредувачите?

Забраната за казина и автомат-клубови на помалку од 500 метри од училиштата почнува дури од 1 јануари 2028, а критичарите прашуваат дали законот е донесен за деца или за дневнополитичка употреба

Казината, автомат-клубовите и обложувалниците ќе можат да работат покрај училиштата и во текот на целата 2027 година, иако новиот Закон за игрите на среќа е веќе донесен. Правилото за минимум 500 метри оддалеченост се применува од 1 јануари 2028, па постојните објекти нема да мора да се селат следната година. Дали владата повторно им се заканува на граѓаните со „строг“ закон кој реално се одложува за по две години?

Нема да има итно чистење на коцкарниците околу училиштата. Според рокот во законот, објектите што веќе работат ја задржуваат локацијата до крајот на 2027, а мерката ќе се применува од 2028 година. Надзорот над спроведувањето ќе го врши Управата за јавни приходи.

- Advertisement -

Потребата од мерката е образложена со истражувањето ЕСПАД 2024, според кое секој четврти ученик на возраст од 15 до 16 години во Македонија се коцкал за пари во последните 12 месеци. Меѓу момчињата процентот е 34, а меѓу девојчињата 16.

Законот е усвоен во Собранието, а гласањето заврши со 60 гласа „за“ и 20 „против“. Владата го испрати предлогот во Собрание во мај, а премиерот Христијан Мицкоски оцени дека законот ќе ја подобри состојбата во државата во морална смисла. Новиот закон носи и построги правила за рекламирање, вклучително забрана за рекламирање преку познати личности.

Левица тврди дека ВМРО-ДПМНЕ и ВЛЕН предлагаат ист закон со истото ограничување од 500 метри, што во опозиција го нарекуваа „смешно“ и недоволно. Медиумите потсетуваат дека претходните ветувања од опозицијата биле многу порадикални, дури и за целосно затворање на физичките казина.

Нови аргументи дава и анализата на Николче Вишиноски, според која дури 88% од локациите за игри на среќа сега паѓаат во 500-метарската „забранета зона“. Тоа значи дека за многу објекти преместувањето воопшто не е формалност, а токму за нив рокот од 2028 е најважен.

Прашањата што остануваат:

• Зошто едно 500-метарско правило да почне да важи дури по две години?
• Колку од досегашните објекти реално ќе мора да се преселат?
• Кој ќе ја контролира примената и што ќе се случи ако не се почитува?
• Дали за промената е потребна „транзиција“ или повторно се купува време за приредувачите?