Генерацијата Z не може да ја поднесе работата од девет до пет – ја користат паузата за ручек за да дремат или да плачат

Се чини дека класичниот работен ден од девет до пет е преголем предизвик за денешната младина.

Младите вработени низ Њујорк, под стрес од работата, сè повеќе ги напуштаат своите канцеларии и одат во соблекувални во продавници, кина или специјални капсули за дремење за да дремат, да се релаксираат или дури и да плачат на средина од работниот ден, пишува NYpost.

За многумина, паузата за ручек стана пауза за спиење.

- Advertisement -

Корисникот на TikTok, Бен Сандерсон, привлече повеќе од милион прегледи откако објави видео во кое признава дека дремел за време на паузата за ручек во кино AMC во центарот на Менхетен.

Тој платил 15 долари за билет, седнал во фотелја и заспал.

„Спиев во фотелјата за време на проекцијата, ставив слушалки и ставив капа преку очите. Тоа беше едно од најдобрите дремења во мојот живот“, рече Сандерсон.

Тој вели дека кината се „совршено место за дремка во Њујорк“, особено за луѓе кои патуваат од Бруклин, Стејтен Ајленд или Њу Џерси и не можат да се вратат дома за брза дремка.

Капсули за дремка
Но, кината не се единствената опција.

Многу припадници на генерацијата Зер го користат и Nap York, мрежа од приватни капсули за изнајмување за кратки паузи, ноќевања или бегства од градската врева.

Секоја звучно изолирана капсула е опремена со душек, осветлување и вентилатор, што ја прави футуристичка оаза за луѓе лишени од сон.

Објектите се наоѓаат во близина на Централ Парк и Емпајр Стејт Билдинг и чинат околу 27 долари на час за кратка дремка, или помеѓу 83 и повеќе од 280 долари за ноќевање, плус дополнителни даноци и депозит од 50 долари што може да се врати.

Места за плачење
Дремката не е единствената причина зошто младите луѓе го напуштаат работното место.

Некои припадници на генерацијата Зер исто така имаат свои омилени места за „раскинување“ или емоционално разгорување.

Една креаторка на содржини рече дека се чувствувала „безбедно да ја изгуби контролата“ во соблекувалните во Зара во Сохо бидејќи тие нудат доволно приватност.

Таа, исто така, го навела возењето велосипед преку мостот Вилијамсбург како добро место за плачење, бидејќи вели дека тоа ја прави да се чувствува како главен лик во филм.

Таа, исто така, ја навела метро станицата Бауери, која е толку жешка што, како што вели, „никој не може да каже дали плачете или се потите“.

За „послатко емоционално топење“, таа го препорача Veniero’s Pasticceria & Caffe во Ист Вилиџ, велејќи дека е терапевтско да се плаче на каноли.

Експерти: Не е мрзеливост, туку потреба за одмор
Додека постарите генерации често го гледаат ова однесување како знак дека се разгалени, невропсихологот д-р Санам Хафиз вели дека не е мрзеливост, туку биолошка потреба за одмор.

„Телото се сеќава. По месеци или години работа во системи водени од рокови, неизвесност и недостаток на време за закрепнување, нервниот систем престанува да бара одмор и почнува да го бара“, изјави таа за Њујорк пост.

Според неа, кратките дремки не се тренд, туку имаат научна основа.

„Никогаш не постоела култура која го прифатила времето за закрепнување во текот на работниот ден. Луѓето го препознале проблемот и се обидуваат да го решат со она што го имаат“, објасни таа.

Таа додава дека дури и кратката дремка од 10 до 20 минути за време на паузата може да ја подобри концентрацијата, донесувањето одлуки и трпението.

Различен став кон менталното здравје
Хафиз верува дека претходните генерации честопати немале друг избор освен да издржат стрес на работа.

„Оваа генерација не предизвикала страдање на вработените. Тие едноставно одбиле да го игнорираат. Мислам дека тоа ќе го промени начинот на кој сите зборуваме за работата и менталното здравје“, рече таа.

За разлика од миленијалците или Генерацијата X, Генерацијата Z пораснала во средина каде што зборувањето за менталното здравје е вообичаено, што им олеснува да постават граници и да побараат помош пред да се исцрпат.

Нејзиниот совет до младите е да не ги гледаат одморите како награда, туку како неопходност, и да размислат дали проблемот е во нивната работа или начин на живот, а не само да планираат дремки и емоционални распади за време на работното време.

Во исто време, таа предупредува дека одморите сами по себе нема да го решат лошото управување, прекумерното работно оптоварување или токсичните работни средини.

Кога не е можно да се напушти канцеларијата, таа препорачува кратки прошетки и вежби за дишење за да се намали стресот.

Од друга страна, некои експерти веруваат дека генерацијата Зет треба да развие поголема отпорност на притисок на работа.

Претприемачот и бизнис ментор Џесен Џејмс претходно изјави за Њујорк пост дека некои млади вработени „се распаѓаат“ под најмал стрес.

„Понекогаш се чувствувате како да мора да одите по лушпи од јајца околу нив, да бидете исклучително внимателни да не ги навредите, вознемирите или преоптоварите“, рече тој.