Судењето на обвинетите Дејан Драгиевиќ и Срѓан Јанковиќ за тешкото убиство на двегодишната Данка Илиќ продолжи денес во Вишиот суд во Неготин, со сослушување на сведоци, а прва сведочеше оштетената Ивана Илиќ, мајката на малата Данка.
На почетокот на судењето, судијата објави дека сведокот Душан Јовановиќ, таткото на обвинетиот Срѓан Јанковиќ, не се појави на суд, а адвокатот на Јанковиќ објави дека тој не е во можност да сведочи бидејќи бил тешко болен повеќе од една година, со дијагноза епилепсија, деменција, хипертензија и други болести.
Како што истакна судијата, ако денешните сведоци се држат до своите претходно дадени искази, нема да мора повторно да ги даваат, туку само ќе одговараат на прашања, а обвинителката Соња Милиќевиќ истакна дека обвинителството се откажува од предлогот за читање на изјавите.
Мајката Ивана Илиќ беше испрашувана два пати за време на постапката, а во сведочењето се држеше до изјавите од 17 април 2024 година и 16 мај 2025 година.
Одговарајќи на прашањата на обвинителството, таа рече дека одлучила да ги однесе децата во Бањско Поле, во дворот на нејзиниот дедо, велејќи дека таму пораснала и дека сака да ги однесе децата на местото каде што ги поминала убавите денови од детството.
– Сакав да си играат таму каде што јас поминував време како дете. Можев да ги однесам и во игралната, имаше можност да ги однесам во парк, но мојот постар син беше темпераментен и смеев да одам во парк сама со нив. Мојот сопруг беше на работа, немав со кого да ги однесам. Решив да одам во Бањско Поље, додека седев со свекор ми и свекрва ми. Кога го испивме кафето, тие си отидоа дома, а јас останав со децата, седевме на подот и си игравме. Кога го прашав син ми дали сака да оди да шутира топка и тој рече дека сака, ги однесов во Бањско Поље. Никој не ме натера да донесам одлука да ги однесам таму, јас самата ја донесов таа одлука – рече Ивана Илиќ пред судот.
Прашана да ги опише своите движења по пристигнувањето во дворот во Бањско Поље, Ивана Илиќ рече дека дошла со автомобил пред дворот, ја отворила главната порта, а потоа се вратила во автомобилот и го паркирала во задниот дел од дворот.
– Излегов од колата, прво ја извадив Данка, потоа и син ми. Го отворив багажникот и ја зедов топката. Додека го вадев синот од колата, ја видов Данка како веќе се искачува по ридот во дворот. Синот излезе и ја следевме, затоа што ја видов како се искачува. Го зедов телефонот, ги фотографирав и му ја испратив фотографијата на сопругот, за да знае дека сме стигнале. Данка кога се искачи на врвот на ридот, се спушти од левата страна. Имаше еден куп гранки и таа направи круг од тој куп. Синот и јас ја следевме цело време. На крајот, таа се врати пред колата и игравме таму некое време, ја шутиравме топката – додаде таа.
Како што опиша, по 10 минути седнала на бетонски блок во близина, а децата биле пред неа цело време. Во тоа време направила уште неколку фотографии.
– Кога станав, си поигравме уште малку, а потоа син ми ме замоли за вода. Тој и јас отидовме до колата да земеме вода, бидејќи шишето беше на совозачкото седиште. Последниот пат кога ја видов, таа повторно почна да се искачува по тој рид. Лазар пиеше вода, а јас бев до него цело време, гледајќи го. Кога ја кренав главата, Данка повеќе не беше таму – рече Ивана Илиќ низ солзи.
Таа истакна дека барала низ дворот, но не го видела девојчето, а потоа почнала да ја вика и се упатила кон ридот каде што последен пат ја видела.
– Го поминав ритчето, се спуштив по патчето низ мала порта што беше на врвот на тој рид. И тргнав по патеката за да ја барам, поминав низ мал двор, а потоа низ друга мала порта. Се упативме кон старата куќа и се спуштивме по патот што водеше до излезот од дворот, но не излеговме лево од дворот до главната порта, туку продолживме право и направивме круг. Кога видов дека ја нема, го повикав Милош и му реков: „Ја нема Данка“. Тој ми рече да повикам полиција, што и го направив и се вратив по патот по кој дојдов и стигнав до автомобилот – раскажа таа.
Кога била на околу 10-15 метри од главната порта, Ивана Илиќ видела бел автомобил паркиран пред портата со еден маж на возачкото седиште, додека друг маж стоел на работ од портата со грбот свртен кон неа.
– Само ги видов, не ги слушнав како влегуваат во колата, ниту нешто друго, како воопшто да не ги забележав. Бев фокусирана на разгледување низ дворот, на повикување на Данка, бев фокусирана на тоа да ја најдам. Цело време барав, се вртев. Потоа излегов до главната порта и се спуштив малку пониско, бидејќи знаев дека таму има мало езерце. Погледнав да се осигурам дека не паднала во таа вода. Таму немаше ништо, па се вратив до портата и тогаш пристигна мојот сопруг и полициското возило. Се собраа луѓе, пристигнаа мојот свекор и свекрва и им го предадов синот, и отидовме да ја бараме. Ја баравме насекаде, одевме низ ливадите и полињата – се присети Ивана Илиќ.
Додека ја барале Данка, луѓето почнале масовно да се собираат. Рече дека после тоа не се сеќава на ништо.
На прашање на обвинителката Ивана Илиќ рече дека Данка Илиќ во моментот кога отишла да ја земе водата била на растојание од 5 до 10 метри од неа.
– Моето одење до автомобилот, наполнувањето вода и времето додека мојот син пиел вода траело, според моја проценка, околу 3 минути. Данка не одеше со нормални чекори, секогаш трчкаше, цупкаше, одеше со мали чекори, со средна брзина. Таа слабо зборуваше и не одговараше на своето име, си зборуваше на некој свој јазик. Природно ми беше да ја викам по име, иако не одговараше и се надевав дека ќе ме чуе и дека ќе дојде – рече мајката.
На прашањето зошто не се обратила на двајцата мажи што ги видела за помош или не ги прашала дали го видела детето, Ивана Илиќ рекла дека „тоа не ѝ паднало на памет“ бидејќи била фокусирана на пронаоѓање на детето. Низ солзи истакнала дека слична ситуација никогаш не ѝ се случила со Данка.
На прашањето дали има нешто друго да каже што го смета за важно, а што не го кажала претходно, Ивана Илиќ истакна дека веќе кажала сè што смета за важно.
– Кога пристигнавме во Бањско Поље, еднаш ги фотографирав децата и ја испратив таа фотографија на сопругот. Мислам дека разменивме две или три пораки, а потоа го ставив телефонот во џеб. Данка направи круг, ја следевме. Кога седнав на тој бетонски блок, го извадив телефонот од џебот и направив уште неколку фотографии. Ги испратив сликите на мојот сопруг, не сум сигурна дали беше една или повеќе, а мислам дека му испратив и фотографија на мојот татко. Маж ми ми пиша: „Блажена си, уживаш“, повторно разменивме неколку пораки, а потоа повторно го ставив телефонот во џеб и продолжив да си играм со децата. Телефонот ми остана во џебот сè до моментот кога му се јавив на сопругот да му кажам дека Данка ја нема. Тоа е единствениот мобилен телефон што го имав, а имав две картички. Едната беше активна, а другата беше исклучена, но остана во телефонот. Не знам која беше активна, не се сеќавам на броевите, бидејќи подоцна, во договор со полицијата, го сменив бројот поради јавноста и медиумите кои ме повикуваа и ме малтретираа – рече Ивана Илиќ, опишувајќи го користењето на нејзиниот телефон на 26 март.
Понатаму, одговарајќи на прашањата, таа рече дека никој не ѝ се заканувал, дека никој не им се заканувал на децата, дека нејзината безбедност не е загрозена. Спомена дека никому не му должела пари, освен што му должела на својот брат 10.000 динари.
Бранителот на обвинетиот Дејан Драгиевиќ, адвокатот Вања Живковиќ, праша колку е оддалечено езерцето што го спомена Ивана Илиќ од портата и главниот пат, а таа одговори дека главниот пат е оддалечен можеби 3 или 4 метри од езерцето, а околу 15 метри од портата.
– Кога ја повикав полицијата не реков дека видов некои луѓе кај портата. Во моментот кога излегов на улицата и тргнав кон езерцето, не видов никакви луѓе ниту возила, воопшто не обрнував внимание. Веројатно имаше 50 до 70 метри од тоа езерце до раскрсницата каде што беше првата куќа. Се вратив на портата и по краток период пристигна мојот сопруг, не знам точно по колку време – рече Илиќ, одговарајќи на прашањата на одбраната.
На прашањето на адвокатот Живадин Богдановиќ дали сè уште го користи телефонот што го користела во времето на исчезнувањето на детето, таа рече дека го има телефонот и дека ѝ е дома, но не го користи и има друг телефон.
Кога претставникот на оштетената ја праша какви здравствени проблеми имала двегодишната Данка Илиќ, Ивана Илиќ рече дека нејзината ќерка ја губела свеста и дека кога тоа првпат се случило отишле во болница и се покажало дека има инфекција на увото. Во тоа време Данка имала малку повеќе од една година.
– После тоа, Данка ја изгуби свеста уште неколку пати. Потоа во болницата рекоа дека ја изгубила рамнотежата поради инфекција на увото и затоа се онесвестила. Отидовме кај невролог и тој откри дека има фебрилна конфузија. Се случуваше да ја губи свеста кога ќе се возбудеше премногу, кога ќе плачеше. Мислам дека последен пат ја изгуби свеста некаде во јануари 2024 година. Секогаш кога ја изгуби свеста, јас бев присутна, секогаш бев до неа – рече Ивана Илиќ.
Додаде дека истото можеби ѝ се случило и на кобниот ден, во зависност од тоа дали била исплашена или повредена.
Одговарајќи на прашањата на претседателот на судскиот совет за тоа како се сеќава дека ги видела двајцата мажи во Бањско Поље, со оглед на тоа што не ги споменала кога ја повикала полицијата, Ивана Илиќ рече дека таа и нејзиниот сопруг отишле во Полициската станица во Бор, полицијата потоа имала снимки од камерите и ја прашале дали ги видела синото „пунто“ и белото „фиат панда“.
– Дури на 28 март, кога разговарав со мојот татко, ми текна дека сум видела некого тој ден. Во полицијата ми покажаа слики од камерата на кои се гледаа автомобилите. Ме прашаа дали ги видов тие автомобили, а фотографиите покажуваа дека автомобилите се подалеку по улицата од портата. Не се сеќавам како се случило, дали јас им кажав дека сум ги видела автомобилите и луѓето или татко ми им кажа – рече таа.
На прашањето на обвинителот дали стои зад исказите што ги даде за време на реконструкцијата на настаните, Ивана Илиќ рече дека „апсолутно стои зад сè што кажа“.
Таа истакна дека се приклучува кон кривичното гонење на обвинетиот.
Мајката рече дека сака да остане и да го следи понатамошниот тек на судењето.
По судењето таа за прв пат се обрати на медиумите откако сведочеше на суд и зборуваше за денот кога детето исчезна, видеото од Виена и за обвинетите.
– За снимката од Виена реков дека сум 99 проценти сигурна дека е моето дете. Во тој момент бев убедена дека е таа, ги препознав нејзините движења и како се качуваше. Сепак, кога стигнаа до ескалаторот… Таа никогаш не била на ескалатор, а тоа дете се однесуваше како да му е природно. Според информациите што ги имам, направена е ДНК анализа, но не можам ништо да кажам со сигурност – рече Ивана Илиќ.
Додаде дека само сака да ја открие вистината за тоа што се случило. Верува дека Дејан Драгиевиќ и Срѓан Јанковиќ се одговорни за смртта на нејзиното дете.
– Мислам дека се одговорни, но тоа е само мое мислење. Надежта последна умира и веруваме дека можеби е жива. Го кажувам тоа долго време и постојано го повторувам. Постои надеж, постои тоа чувство – рече таа.
Таа објасни и зошто досега не излегла јавно и најави тужба поради закани.
– Не излегов јавно порано бидејќи знаете каков беше притисокот и што се зборуваше, а сè уште се зборува и денес. Слушнав нешто синоќа и ќе поднесам тужба во понеделник бидејќи се чувствувам загрозена поради таа изјава. Мислам дека ме следат и не знам како може да заврши. Има секакви муабети и не знам од каде луѓето ја добиваат идејата дека некој би можел да му направи нешто такво на сопственото дете – рече таа.
Синоќа слушнав тврдења во живо на Тикток дека вчера не дојдов на суд затоа што сум отишла на прошетка во градот.
– Всушност, вчера отидов во продавница затоа што имам уште две деца дома за кои треба да им подготвам оброк. Исто така, слушнав приказни дека слободно шетам, дека не ми е гајле што се случува. Судијата вчера објасни зошто не се појавивме. Ни рекоа дека можеме да дојдеме, но дека мора да седиме во ходникот и дека не ни е дозволено да бидеме во судницата пред да сведочиме – додаде таа.
Судењето за убиството на двегодишната Данка Илиќ почна вчера. Второобвинетиот Срѓан Јанковиќ целосно ја негираше вината и тврдеше дека го дал признанието во полицијата под принуда и тортура. Рече дека не го видел девојчето ниту ја удрил со својот автомобил. Тој тврдеше дека полицијата го претепала, го давела и му се заканила дека ќе го убијат него, неговиот син и неговата внука ако не го признае убиството.
Данка Илиќ исчезна на 26 март 2024 година, околу 13:45 часот, во населбата Бањско Поље кај Бор, Србија. На двајца им се суди за убиство, но телото на детето никогаш не беше пронајдено.
ОhridSky е ваш доверлив извор за сеопфатно и избалансирано покривање на вестите. Со посветеност на интегритет и точност, обезбедуваме длабинско известување кое ги открива приказните што се најважни.
© 2025 OhridSky. Сите права задржани.
Please login or subscribe to continue.
No account? Register | Lost password
✖✖
Are you sure you want to cancel your subscription? You will lose your Premium access and stored playlists.
✖
