Кого лаже Максим Димитриевски, народот или себе си?Не тропај како Максим по Дивизија …

Претседателот на ЗНАМ, Максим Димитриевски, пред граѓаните во Велес изјави дека не влегле во Владата за фотелји. Јавноста, пак, го поставува прашањето: како тоа, кога партијата има свои луѓе на директорски места, во управни одбори и на листите за вработување од централно до локално ниво?

„Не влеговме во Владата за фотелји. Влеговме затоа што веруваме дека Македонија може да биде подобро место за живеење и дека државата мора да се гради со работа, морал, одговорност и резултати.“ Со овие зборови претседателот на Движењето ЗНАМ, Максим Димитриевски, се обрати пред граѓаните во Велес, во рамки на отчетот за две години поминати во власта.

Тој додаде дека политиката мора да биде во функција на државата и граѓаните, а не борба за позиции, дека отчетноста не смее да остане празна фраза и дека ЗНАМ ќе ја поддржува секоја добра одлука, но и ќе биде коректор и ќе нуди сопствени решенија.

- Advertisement -

Звучи убедливо, но токму тука се јавува големото прашање: дали граѓаните гледаат исто што гледа и Димитриевски?

Што велат критичарите

Во јавноста веќе подолго време се повторува тврдењето дека луѓе блиски до ЗНАМ се појавуваат на функции од највисоко државно, па сè до локално ниво. Се зборува за директорски места, за членства во управни и надзорни одбори и за нови вработувања во јавни институции и претпријатија. Според критичарите, станува збор за класично партиско делење на државата, каква што македонскиот граѓанин ја гледа со децении.

Ако тоа е точно, тогаш „не влеговме за фотелји“ тешко може да се прифати како искрена порака. Фотелјата не е само министерскиот стол. Фотелја е и директорското место, и местото во управен одбор, и секое вработување направено по партиска линија, а не по стручност и конкурс.

Народот или себе си?

Затоа се наметнува прашањето кого всушност лаже Димитриевски. Дали ги убедува граѓаните дека се различни од другите, или се обидува да го убеди и самиот себе дека влегол во власта од највисоки побуди? Граѓаните не се заборавни. Тие ги помнат името на директорот, партијата од која дошол и колку време му требало да стигне на позицијата.

Токму за такви ситуации постои старата поговорка: „Не тропај како Максим по Дивизија.“ Големи зборови, силен тон и гласни пораки, а на крајот сите гледаат што се случува во пракса.

Отчетот се мери со факти, не со изјави

Ако Димитриевски навистина сака отчетност, најчесна работа би била да ги објави јавно сите имиња на партиските кадри распоредени во институции, јавни претпријатија и управни одбори, со нивните биографии и начинот на кој биле избрани. Ако сето тоа е направено транспарентно и по заслуги, нема од што да се плаши. Ако не е, граѓаните имаат право да знаат.

Обидот да се продаде приказна за морал и одговорност, додека јавноста гледа сосема поинаква слика, не е добра политичка стратегија. Довербата не се гради со паролите, туку со постапките.

С.Д.