Зошто Светскиот ден на чоколадото се слави на 7 јули – приказната започнува пред речиси 500 години

Прославата на Денот на чоколадото на глобално ниво започна во 2009 година, а Србија е меѓу земјите што го слават.

Светскиот ден на чоколадото се слави на 7 јули и е посветен на еден од најомилените десерти во светот. Овој датум е избран затоа што се верува дека чоколадото првпат пристигнало во Европа на 7 јули 1550 година, со што започнало неговото освојување на Стариот континент.

Прославата на овој ден на глобално ниво започнала во 2009 година, а Србија е меѓу земјите што го слават.

- Advertisement -

Се проценува дека дури милијарда луѓе консумираат чоколадо секој ден. Интересно е што тоа е единствената јадлива храна што се топи на температура малку пониска од температурата на човечкото тело, поради што се топи толку лесно и пријатно во устата.

Потеклото на чоколадото датира од древните мезоамерикански цивилизации во Централна Америка. Се добива од плодовите на какаовото дрво, кое содржи зрна какао – основна суровина за негово производство.

Маите подготвувале пијалок од какао со варење на зрната какао во вода со додавање на ванила, чили и други состојки.

Денешниот процес на производство е значително различен. Зрната какао прво се ферментираат за да се развие карактеристичен вкус, потоа се сушат, чистат и печат, а потоа се мелат.

Добиената маса се загрева за да се претвори во чоколаден ликер, на кој се додаваат какао путер, засладувачи, емулгатори и ароми, создавајќи го чоколадото што го знаеме денес.

„Олга“ од Дорќол
Првото чоколадо произведено во Србија се викало „Олга“ и било создадено од семејството на Коста Шонда, кое отворило фабрика за бонбони, бисквити и сладолед во Дорќол, на аголот од улиците Цара Уроша и Солунска во 1902 година.

Се вели дека белградското чоколадо е најдобро, додека производството по смртта на Коста го управувал неговиот најстар син Михајло, кој соработувал со техничкиот директор, Германецот Конрад Тајсен.

Според „Политика“, Шонда ги изложувал своите деликатеси на изложби низ Европа – во Париз, Рим, Лондон, Бордо… Неговата заработка се зголемувала и му носела вистинско богатство. Михајло бил богат, но покажувал склоност кон добротворни цели, помагајќи во дом за стари лица и поддржувајќи ги сиромашните на многу начини.