Судијата Бојан Мартиноски одлучи на докази, а не на дипломатски ноти

Од првиот ден случајот Пендиков стана политичко прашање. Ослободителната пресуда покажува дека македонското судство може да одлучува само врз она што е во списите.

Од самиот момент на нападот во Охрид, случајот Пендиков престана да биде само кривичен предмет. Во рок од еден ден Бугарија испрати владин авион и го пренесе повредениот Пендиков во Софија, по директна наредба на тогашниот премиер. Македонскиот амбасадор во Софија беше повикан на разговор и му беше врачена протестна нота. Бугарија најави повлекување на својот амбасадор од Скопје и ново вето на македонските евроинтеграции. Пендиков подоцна доби бугарско државјанство.

Во таква атмосфера, од судот се бараше да суди под сенка на меѓународен притисок. Затоа ослободителната пресуда за Борче Ангелов и Илија Спасески, донесена на повторното судење, е важна. Судот оцени дека не е докажано оти двајцата го сториле делото и дека не може да се докаже етнички мотив. Рочиштето завршило за два и пол часа, без нови докази.

- Advertisement -

Тоа не значи дека случајот е завршен. Пресудата е од прв степен, не е правосилна, а од обвинителството се очекува жалба. Пендиков и неговиот адвокат тврдат дека снимките од безбедносните камери го покажуваат нападот и дека мотивот бил етнички. Нивните тврдења ќе ги оцени повисокиот суд.

Дипломатските ноти, владините авиони и политичките изјави не се докази. Докази се списите, снимките и сведоштвата. Ако судот одлучил врз тоа, а не врз политички притисок, тоа е единственото право мерило. Таквата одлука е исправна дури и кога некому не му е по волја. Директен притисок врз судијата не е докажан, но политичкиот притисок врз државата траел од самиот почеток. Колку што е важно судот да не попушти пред него, толку е важно и тој да не се употребува за политичка цел од која било страна.

Обвинетите се ослободени, и додека пресудата не стане правосилна, а потоа и по тоа, важи презумпцијата на невиност.

С.Денесовски