Шест автопати паралелно: Гебелсовски рекорд или уште една сезона на лаги за Македонците?

Дванаесет години. Толку трае срамот наречен автопат Кичево, Охрид. Дванаесет години ветувања, дванаесет години рокови кои доаѓаат и заминуваат, дванаесет години фотографии со кациги на градежни терени и насмевки пред камери. И сега, во јуни 2026 година, со лице полно самодоверба, власта најавува дека во втората половина од годината ќе се градат истовремено шест автопатски делници низ државата. Шест! Паралелно!

Прашањето кое си го поставува секој разумен граѓанин не е каде ќе се градат, туку зошто досега не се изградени. Зошто земја која не можеше да заврши ниту еден автопат во дванаесет години, денес најавува шест одеднаш? Одговорот е едноставен и горчлив, тоа не е вест, тоа е предизборна нарација, завиткана во бројки и термини кои звучат импресивно, а значат малку.

Методот е познат уште од времето на Јозеф Гебелс, повторувај доволно пати и луѓето ќе поверуваат. Рок септември, па октомври, па прв квартал 2027, па следна декада. Секој нов рок се сервира со ист ентузијазам, секое ново ветување звучи исто убедливо, а асфалтот никако да стигне до Охрид. Меѓувреме, граѓаните на западна Македонија продолжуваат да возат по стари патишта, да губат часови, да ризикуваат животи.

- Advertisement -

Сега ни се нуди нова бројка, десет милијарди евра за десет години. Математиката е убава, милијарда годишно. Но кога еден автопат од 57 километри не може да се заврши за дванаесет години, каква е гаранцијата дека сега ќе се случи нешто поинаку? Никаква. Освен добро подготвена прес конференција и уште поголема желба да се одржи илузијата на прогрес.

Охрид заслужува автопат. Западна Македонија заслужува пристапност. Граѓаните заслужуваат вистина, а не спектакл на бројки. Додека чекаме шестиот автопат да се изгради паралелно, прашајте се колку пати ви рекоа дека првиот е готов догодина.