Филмот „Ловец на елени“ на крајот освои пет Оскари и стана класик

Филмот „Ловецот на елени“ во режија на Мајкл Чимино се смета за еден од најважните филмови за Виетнамската војна. Станува збор за грандиозна воена драма која ги следи пријателите од работничката класа на Америка и последиците од војната врз нивните животи.

Филмот е познат по својот побавен, но моќен пристап кон траумата и падот на идеалите. И покрај напорната продукција, на крајот освои пет Оскари и стана класик.

Во центарот на една од најнапнатите сцени е ликот на Мајкл, кој го игра Роберт Де Ниро.

- Advertisement -

По враќањето од војната, соочен со траума, во една сцена става куршум во револвер, го вперува во главата и го повлекува чкрапалото.

За да ја направи сцената што е можно поубедлива, Де Ниро, според режисерот, побарал вистински куршум во пиштолот.

– Мислам дека можам подобро да ја направам сцената ако ставиме вистински куршум во пиштолот – рекол тој. Иако членовите на екипата го проверуваа оружјето помеѓу снимките, тоа беше исклучително опасен потег, пишува Collider.

Ваквите барања дополнително ја зголемиле тензијата на снимањето, која веќе била напната. Филмот прикажува заробеништво и присилна игра на руски рулет, една од најпознатите сцени во филмската историја. Екипата, во која се Кристофер Вокен и Џон Казале, додаде интензитет на целата приказна. Вокен освои Оскар за својата улога. Казале, за жал, почина пред премиерата на филмот.

Де Ниро е познат како исклучително посветен актер кој често оди во крајности за да постигне автентичност. Во текот на својата кариера, тој користел различни методи за најдобро да се подготви за улогите. Овој пристап понекогаш создавал тензија на снимањето, но резултирал со силни изведби. Неговата работа често се наведува како пример за целосна посветеност на глумата.

Во „Ловецот на елени“, неговата изведба е особено евидентна во прикажувањето на психолошките последици од војната. Филмот ја комбинира личната драма со поширокиот општествен контекст на поствиетнамската ера. Иако понекогаш денес е критикуван поради стилизација, сепак се смета за едно од клучните достигнувања од тој период.