Една од најретките и најчудните ајкули во светот снимена жива во своето природно живеалиште

Страшни снимки покажуваат гоблин ајкула како се крие во длабочините на Тихиот Океан.

Една од најнеобичните и најгрдите ајкули во светот е снимена жива во своето природно живеалиште за прв пат, според нова студија објавена во Journal of Fish Biology.

Гоблин ајкулата (Mitsukurina owstoni) беше забележана во 2019 година за време на експедиција од тим од Универзитетот на Хаваи во Маноа во близина на островот Џарвис во Јужниот Пацифик, објавува Science Focus.

- Advertisement -

Оваа длабокоморска ајкула е позната по својата извлечна вилица – единствена карактеристика што ѝ овозможува да ги лансира вилиците со брзина на молња од 3,1 метар во секунда за да го фати неочекуваниот плен. Досега, научниците ја познаваа главно од мртви примероци што рибарите ги извлекле од длабочина до 1.200 метри.

„Да се ​​види најпознатата длабокоморска ајкула жива, здрава и во нејзиното природно живеалиште е навистина единствена привилегија“, рече д-р Арон Џуда, главен автор на студијата и докторски кандидат на Одделот за океанографија на Универзитетот на Хаваи во Маноа.

„Исто така, бев изненаден од тоа колку длабоко е пронајден овој вид. Беше забележана на падините на Тонганскиот ров, речиси 700 метри подлабоко отколку што се сметаше претходно.“

Гоблин ајкулата беше фатена од тим од Универзитетот на Хаваи во Маноа користејќи камери поставени на подводен дрон Херкулес, но дури подоцна Џуда можеше да го потврди идентитетот на рибата со преглед на снимки во живо од експедицијата.

Вториот примерок е фатен од тим од Центарот за истражување на длабоко море Миндеру-УВА во близина на Тонганскиот ров со помош на камера со мамка монтирана на уред познат како „дносен лендер“ – тешка платформа што океанографите ја користат за спроведување истражувања на морското дно.

Гоблинските ајкули обично растат до 3,6 метри, а околу една десетина од нивната должина е составена од многу долга и сплескана муцка.

Сепак, овие животни се познати речиси исто толку по нивната екстремна тешкотија во нивното забележување колку и по нивниот необичен изглед. Поради нивните ретки средби, тие често се споредуваат со други мистериозни жители на длабочините, како што се џиновските лигњи или таканаречените риби-духови од Маријанскиот ров.

Како резултат на тоа, многу малку се знае за нив, освен за нивните необични навики за лов.

Во последните децении, видот стана помалку мистериозен благодарение на повремените видувања во други делови од светот, вклучувајќи ги Канарските Острови и брегот на Јапонија, иако овие се регистрирани надвор од нивното природно живеалиште во длабоко море.