Бил Ворд: Многу љубов до сите и ќе продолжам да рокам додека не умрам

Бил Ворд, оригиналниот тапанар и еден од основачите на Black Sabbath, сподели со своите обожаватели една трогателна, но и пркосна вест.

Во објавата насловена како „Нешто ново што треба да го знаете“, 78-годишниот музичар, заедно со фотографија од себе како се смее седнат во инвалидската количка, призна „малку тажно, но сепак искрено“ дека стигнал до точка каде што сè повеќе му е потребен помошно средство за движење. Тој објасни дека почнал да ја користи инвалидската количка пред околу 18 месеци, главно на аеродроми и јавни настани.

– Сè уште можам да одам, нема сомнеж за тоа, но не можам да одам многу далеку без да треба да се одморам, што значи дека морам да седнам – напиша легендарниот музичар.

- Advertisement -

Но, она што следеше не беше порака за повлекување, туку моќен манифест за истрајност. Ворд сакаше да стави крај на какви било шпекулации.

– Ви го кажувам ова за да знаете дека ако ме видите во инвалидска количка, јас само се возам. Не сум пензиониран, не сум болен, не се откажувам и не ме мачат никакви мисли што обично ни паѓаат на ум кога гледаме луѓе во инвалидски колички – нагласи тој во својата објава.

Својата одлука да биде целосно отворен ја објасни со длабоко лично верување, наведувајќи дека тајните што ги кријат луѓето можат да бидат опасни за нивното здравје.

– Дозволувам транспарентноста да преовлада, со љубов и напредок – додаде тој, испраќајќи порака што оди подалеку од музиката, зборувајќи за важноста на прифаќањето на сопствените ограничувања без срам или страв од осуда.

Страста кон музиката, која го движи повеќе од половина век, воопшто не исчезна. Ворд тврди дека огнот во него е силен како во раните денови.

– Моите таленти и амбиции, како и мојата неуморна потреба да бидам уметник и да свирам тапани, сè уште се силни како што беа пред сите тие години. Сè уште можам да свирам доста добро за 78-годишник – пишува тој.

Ова го докажа пред само една година, кога повторно седна на тапаните со оригиналната постава на Блек Сабат – Тони Ајоми, Гизер Батлер и покојниот Ози Озборн – за повратничкиот концерт „Back to the Beginning“. Тоа беше историски момент, нивниот прв заеднички настап по две децении, што покажа дека хемијата што го создаде хеви металот е сè уште недопрена.

Целата најава добива уште поемотивен контекст кога ќе се земе предвид неодамнешната загуба што го потресе бендот. Гореспоменатиот концерт за враќање на бендот се одржа само две недели пред смртта на легендарниот фронтмен Ози Озборн. Сегашната борба на Ворд со сопствената кршливост и неговата непоколеблива волја за живот доаѓа по справувањето со смртта на долгогодишниот пријател.

Во трогателно збогување со Ози, Ворд напиша во тоа време:

– Каде ќе те најдам сега? Во моите сеќавања… Не, засекогаш си во моето срце. Никогаш збогум. Ти благодарам засекогаш.

Неговата сегашна порака за транспарентност и продолжување одекнува уште посилно во светлината на таа трагедија и ја покажува неверојатната сила на дух соочен со минливоста.

Бил Ворд не е само тапанар; тој е архитект на звукот. Заедно со остатокот од бендот од Бирмингем, тој се смета за еден од кумовите на хеви металот, жанр кој практично ги дефинираше доцните 1960-ти. Неговиот уникатен стил, кој ја комбинираше моќта на рокот со елементи на џез и блуз, ги постави темелите за генерации идни тапанари.

Песните како „Paranoid“, „Iron Man“ и „War Pigs“ не би имале иста тежина без неговите препознатливи битови. Black Sabbath постигнаа огромен успех во текот на нивната кариера, вклучувајќи повеќекратни Греми награди и вклучување во Рокенрол куќата на славните во 2006 година, зацврстувајќи го нивниот статус како музички бесмртници.

Во својата објава, Ворд ги повика обожавателите да му пристапат без двоумење.

– Ако ме видите на аеродроми или во посета на пријатели во музичките арени или театри, поздравете ме. Не гризам, само ќе изгледам поинаку – напиша тој.

Конечно, ја сумираше својата животна филозофија во реченица што ќе одѕвони во ушите на сите рок фанови, реченица што совршено го опишува неговиот дух:

– Многу љубов до сите и ќе продолжам да рокам додека не умрам.