Студија ја поврзува зголемената изложеност на екрани со послаб развој кај децата

Студијата покажува поврзаност помеѓу времето што децата го поминуваат пред екраните и нивниот развој; ​​децата кои повеќе користат екрани покажале послаби резултати во учењето, говорот и емоционалната регулација.

Истражувачите анализирале децениски студии за влијанието на времето поминато пред екрани врз развојот на децата, опфаќајќи речиси три милиони деца на возраст до 18 години во 64 земји, изјави во вторникот за CNN главниот автор Шери Мадиган, професорка по психологија на Универзитетот во Калгари, Канада.

„Откривме дека, генерално, повеќе време поминато пред екрани е поврзано со послаби резултати кај децата во неколку развојни области, вклучувајќи го начинот на кој размислуваат, учат, зборуваат, се однесуваат и ги регулираат своите емоции“, рече таа.

- Advertisement -

Повеќето од овие поврзаности биле релативно мали – како што е случајот со повеќето други фактори што влијаат врз развојот на децата – но малата поврзаност не значи дека таа е безначајна, особено кога станува збор за изложеноста на екрани, која е речиси сеприсутна во животот на децата.

Мадиган додаде дека поновите студии покажале посилна врска помеѓу времето поминато пред екрани и развојот на децата отколку постарите студии.

Едно можно објаснување е тоа што начинот на кој се користат екраните е променет, рече таа.

„Пред дваесет години, детето можеби поминувало еден час гледајќи телевизиска емисија. Денес, уредите се насекаде – ги носиме во раце – а исто така се интерактивни, привлечни и персонализирани за поединецот“, рече Мадиган. „Треба подобро да разбереме не само како децата комуницираат со технологијата, туку и како технологијата влијае врз нив.“

Не е сè лошо
Сепак, таа истакна дека по читањето на студијата, родителите не треба да заклучат дека „екраните се сами по себе штетни за децата“, туку дека треба да обрнат внимание на тоа како децата ги користат.

„Технологијата е важен дел од животот на децата, а дигиталните технологии можат да бидат одлични алатки за поддршка на учењето, креативноста и поврзувањето со другите“, рече таа.

„Сепак, тие можат да ги потиснат работите што на децата навистина им се потребни за здрав развој, како што се сонот, физичката активност, човечката интеракција, учењето и играта.“ Како почеток, наместо целосно да ги отстрануваат уредите, родителите би можеле да ги препознаат ситуациите или деловите од денот кога екраните го попречуваат она што им е потребно на децата.

„За многу семејства, добра почетна точка се оброците без уреди или одредувањето време во денот кога сите ги тргаат уредите настрана и се фокусираат едни на други“, додаде таа.

И владите имаат улога
Родителите не треба да бидат оставени сами да управуваат со времето што децата го поминуваат пред екраните; и владите имаат улога во тоа, рече Мадиган.

„Владите треба да го третираат користењето екрани кај децата на ист начин како што ги третираат другите фактори поврзани со благосостојбата на децата – вклучително и преку семејни насоки за користење на екраните, едукација, истражување и обезбедување заштита од опасностите на интернет“, рече таа. „Кога владите го прават тоа, тие помагаат да се испрати порака до родителите, училиштата и технолошките компании дека користењето екрани е прашање што треба да се сфати сериозно.“

Мадиган и нејзините колеги дополнително ќе истражуваат кои деца се повеќе погодени од различни дигитални искуства и зошто.

„Бидејќи нашите наоди се засноваат на корелација, тие не докажуваат дека екраните ги предизвикуваат овие развојни исходи. Иако е можно користењето екрани да придонесува за одредени тешкотии, исто така е можно децата кои веќе се соочуваат со проблеми, поголема е веројатноста да посегнат по екраните“, рече таа.

„Затоа, утврдувањето на насоката на овие поврзаности е важна цел за идните истражувања.“

Татјана Ињигез-Берозпе, вонреден професор по социологија на Универзитетот во Сарагоса во Шпанија – која не учествуваше во истражувањето – го опиша како „методолошки многу цврста студија“ заснована на „исклучително голем“ примерок.

Во коментар објавен преку „Science Media Centre“ (SMC), таа изјави дека „главните наоди го потврдуваат она што истражувањата го покажуваат со години и ја ставаат во перспектива тековната медиумска и општествена морална паника во врска со младите луѓе и екраните: постои поврзаност помеѓу времето поминато пред екраните и послабото ментално здравје и академскиот успех, но таа поврзаност е многу мала.“

Естер ван Слујс, професор по бихевиорална епидемиологија на Универзитетот Лафборо во Обединетото Кралство – која исто така не учествуваше во студијата – го нарече истражувањето „висококвалитетно“, иако укажа на одредени огради. „Не можат да се изведат сигурни заклучоци за конкретни начини на користење на екрани, како што се користењето на социјалните мрежи или играњето видеоигри, бидејќи немаше доволно податоци за нивно проучување“, изјави таа во соопштението објавено преку SMC.

„Затоа, треба да се биде претпазлив при толкувањето на овие резултати во контекст на денешните навики на младите луѓе поврзани со користењето на екрани.“