Само пет инфекции се одговорни за повеќе од два милиони нови случаи на рак годишно

Кога размислуваме за намалување на ризикот од рак, обично ни паѓаат на ум факторите на животниот стил: Пушењето, консумирањето алкохол и физичката активност.

Сепак, нова студија од тим епидемиолози специјализирани во областа на онкологијата, објавена во списанието „The Lancet Oncology“, истакнува колку инфекцијата всушност придонесува за ризикот од рак.

Врз основа на глобалните податоци, инфекциите се поврзани со 12 проценти од сите случаи на рак дијагностицирани во 2024 година. Ова се 2,3 милиони нови случаи.

- Advertisement -

Речиси сите случаи поврзани со инфекција се предизвикани од пет клучни патогени.

Најчеста причина била бактеријата на желудникот Helicobacter pylori, која била поврзана со 4 проценти од сите случаи на рак дијагностицирани во 2024 година – тоа се 760.000 случаи.

H. pylori е многу честа бактерија; статистички гледано, секој втор човек во светот е заразен со неа. Кај повеќето луѓе, инфекцијата со H. pylori не предизвикува симптоми, но одредени соеви можат да доведат до чир на желудник и, на крајот, до рак на желудник.

Хуманскиот папилома вирус (HPV) беше поврзан и со 4 проценти од сите нови случаи на рак дијагностицирани во 2024 година, или 750.000 случаи.

Вирусот на хепатитис Б (HBV) беше поврзан со 2 проценти од новите случаи, вирусот Епштајн-Бар (EBV) со 1 процент, а вирусот на хепатитис Ц (HCV) со помалку од 1 процент од случаите.

EBV е нов на оваа листа. Доказите дека EBV предизвикува рак значително се зголемија откако беа објавени претходните глобални проценки.

Малку е страшно да се помисли дека овие инфекции – кои сами по себе можат да нè направат сериозно болни – можат да доведат и до рак, но овие наоди ни даваат и можност.

Тие сугерираат дека соодветниот третман и превенција на овие инфекции би можеле да имаат значително влијание врз намалувањето на инциденцата на рак низ целиот свет. „Нашите ажурирани проценки ја истакнуваат континуираната важност на контролата на инфекциите во глобалните стратегии за превенција на рак“, забележуваат водечката авторка Хариет Румгеј и нејзините колеги.

„Многу канцерогени инфективни агенси имаат постоечки или потенцијални превентивни интервенции, вклучувајќи вакцини, дијагностика, третман и практики за безбедно инјектирање.“

„И покрај напредокот во вакцинацијата и скринингот, раковите поврзани со инфекции остануваат голем глобален предизвик, со постојани нееднаквости што особено ги погодуваат земјите со ниски и средни приходи“, додаваат авторите.

Три четвртини од раковите поврзани со инфекции се случиле во земјите со ниски и средни приходи, претежно во Источна Азија, Субсахарска Африка и Југоисточна Азија.

Поголемиот дел од дијагнозите на рак поврзани со инфекции во 2024 година беа во Источна Азија, сочинувајќи 42 проценти од вкупниот број на глобално ниво. Инфекциите поврзани со овие дијагнози беа главно H. pylori и HBV.

Вакцинирањето на повеќе луѓе против HPV (особено мажи, кои често не се цел на HPV вакцините) и HBV треба значително да ги намали глобалните стапки на рак, но за H. pylori одговорот не е толку едноставен.

„До денес, е постигнат мал напредок во развојот на вакцини против H. pylori или високо ефикасни терапии за H. pylori кои можат да ја намалат неефикасната изложеност на антибиотици, што би имало големо влијание врз контролата на ракот на желудник на глобално ниво“, пишуваат авторите.

Исто така, немаме вакцина или друг метод за контрола на ширењето на EBV (кој инфицира околу 95 проценти од возрасните), иако во тек се неколку клинички испитувања на вакцини.

„Иако инвестирањето во развој на нови превентивни вакцини за EBV, H. pylori и Капошиев сарком (друг рак поврзан со вируси) е од суштинско значење, многу превентивни стратегии се сметаат за исплатливи. За жал, ваквите стратегии често се недоволно искористени поради социјални, финансиски и политички бариери, честопати во услови каде што се најпотребни. Со оглед на огромните економски и социјални трошоци за рак, инвестирањето во превенција е од суштинско значење“, пишуваат авторите.

Студијата е објавена во The Lancet Oncology.