Предметот „Мазут” , нема криминал, но има лов на вештерки. И жртвата е обвинителката

Замислете земја во која обвинителот мора да се плаши не од криминалците , туку од власта. Добредојдовте во Македонија, мај 2026.

Прво , фактите, колку и да болат

Предметот „Мазут” почна со грмотевица: набавката на мазут за ТЕЦ „Неготино” во екот на пандемијата прогласена за криминал, 167 милиони евра прогласени за штета. Медиумите блескаа, политичарите грмеа, народот чекаше апсења. plusinfo

И потоа , тишина.

- Advertisement -

Обвинителката Коларевиќ ги погледна доказите. Ги разгледа исказите. И рече она што правото бара да се рече кога нема дело: нема дело.

Не затоа што некој ја купил. Не затоа што е дел од некаква мрежа. Туку затоа што претставници на ЕСМ и ТЕЦ „Неготино” , овластени лично од сегашните директори, поставени од оваа власт , дошле на записник и изјавиле дека сè било во ред. Дека договорите биле почитувани. Дека немало проблеми.

Со еден збор: сопствените луѓе на власта го срушија нарративот на власта.

И сега власта бара некој да плати за тоа. Погодете кој.

Мицкоски , премиер или паралелен јавен обвинител?

Наместо да молчи, како што налага секој елементарен принцип на поделба на власти, премиерот Мицкоски излезе пред јавноста со тон на разочаран мафиозен шеф чија нарачка не е испорачана.

Нема ни трага од: „почитуваме ја одлуката на обвинителството”. Нема „чекаме да се видат сите факти”. Само притисок. Само сигнал.

Уставот на РСМ, член 98 е јасен , судската и обвинителската власт се независни. Но очигледно никој во Владата не го читал , или го читале, па решиле дека не важи за нив.

Тошковски: Шокиран, но доказите не „носеле тежина”

Па да видиме , министерот за полиција е „шокиран”. Не од тоа дека МВР можеби задоцнило со доставување материјали до обвинителството. Не од тоа дека постапката траела со години. Туку од тоа дека обвинителката си ја работи работата.

„Зошто токму сега, токму од истиот обвинител?” , праша Тошковски. Прашање достојно за детективска серија, не за министер.

Одговорот е до болка едноставен: затоа што тоа е нејзин предмет и нејзина законска обврска. Согласно член 278 од Законот за кривична постапка, обвинителот е должен да ја запре истрагата ако нема основи за обвинение. Без исклучоци. Без политички календар. Без „погоден момент”.

Но за Тошковски, тоа е „тајминг”. Сомнеж. Теорија на заговор , иако тој самиот си ја конструира.

Коларевиќ е крива затоа што е чесна

Нека биде јасно: Катерина Коларевиќ стана непријател на власта во моментот кога одбила да биде нејзина алатка.

Не го испорача обвинението. Не ги уапси луѓето кои требаше да се уапсат по политичка нарачка. И од тој момент , сè што прави е сомнително. Секој нејзин брифинг е „тајминг”. Секое барање до МВР е „притисок”. Секоја одлука е „заштита на СДСМ”.

Ова не е случајно. Ова е систематска кампања за уривање на кредибилитетот на независен правосуден орган , со цел утре кога ќе дојде нов обвинител, да знае правилото: доставуваш обвинение или те уриваме.

Ненад Савески , следниот под притисок?

Веста ги затекна политичките кругови во времето кога сите чекаат новиот јавен обвинител Ненад Савески да почне да вади предмети од фиока и да апси, а не да запира истраги.

Тоа чекање кажува сè. Јавноста , и власта , сакаат спектакл. Сакаат апсења. Сакаат крв. И ако Савески не им ја даде , ќе го снајде истото што и Коларевиќ.

Прашањето е: дали Савески ќе го издржи притисокот, или ќе стане уште еден политички инструмент облечен во тогa?

Ова не е само случај „Мазут”. Ова е напад врз правната држава.

Кога премиерот коментира обвинителски одлуки , тоа е мешање на власта. Кога министерот за полиција ја доведува во прашање намерата на обвинителот , тоа е заплашување. Кога медиуми блиски до власта почнуваат кампања против обвинител , тоа е координиран притисок.

И кога сето ова се случува заедно , тоа повеќе не е „случај Мазут”. Тоа е демонтажа на независното правосудство на живо, пред очи на јавноста.

Член 8 од Уставот на РСМ го гарантира владеењето на правото како темелна вредност. Член 98 гарантира независност на правосудството. Но гаранции на хартија вредат онолку колку и волјата на оние кои треба да ги почитуваат.

А таа волја , засега , очигледно ја нема.

 Правдата не се нарачува. Или барем , не би требало.

Утре секој обвинител кој ќе следи докази наместо политички очекувања може да стане „заштитник на СДСМ”. Секој кој ќе побара одговорност од институција предводена од власта може да биде прогласен за дел од „мрежа”.

Тоа не е Македонија со владеење на правото. Тоа е Македонија во која правото се владее , по нарачка.

И додека Мицкоски и Тошковски ја разнесуваат Коларевиќ , вистинското прашање останува без одговор: ако нема штета и нема дело, зошто толку многу луѓе се толку многу лути?

Размислете.

Охридскај – новинарство без компромис.