Кои раси на кучиња живеат најдолго и како „гените што скокаат“ можат да влијаат на долговечноста?

Германска дога ретко живее подолго од мопс, иако во речиси сите други случаи, поголемите животни обично живеат подолго. Што е тоа што го забрзува биолошкиот часовник кај големите кучиња?
Кај речиси сите видови, поголемите животни живеат подолго; сепак, кај кучињата важи спротивното. Нов бран генетски истражувања конечно ја објаснува причината за ова, пренесува германската новинска агенција dpa.

Малите и средните раси доминираат на листите според долговечноста, при што некои редовно достигнуваат возраст од 15 до 19 години – на пример, ши-цу (10–18 години), чивава (14–16 години), јазовичар (12–16 години), минијатурна пудлица (12–18 години) и Џек Расел териер (13–16 години).

Ветеринарката Кали Харис, виш менаџер за ветеринарни комуникации во компанијата „Пурина“ (Purina), изјави за *Reader’s Digest*: „Ши-цу кучињата се одлични домашни миленици за семејството. Тие сакаат да добиваат внимание и многу брзо возвраќаат со истото.“

- Advertisement -

Според *Гинисовата книга на рекорди*, едно австралиско говедарско куче по име Блуи (Bluey) живеело 29 години и 5 месеци; таквата долговечност веројатно е поврзана со начинот на живот на едно работно куче.

Според веб-страницата PetMD, просечниот животен век на куче како домашен миленик изнесува помеѓу 10 и 13 години.

Зошто помалите раси на кучиња живеат подолго од поголемите?
Виновници се таканаречените „гени што скокаат“. Една анализа – прва од ваков вид – објавена во списанието *Science*, го припишува забрзаното стареење кај поголемите кучиња на сегменти од ДНК што самите се реплицираат, познати како LINE1. Овие сегменти се копираат и се вметнуваат на различни локации во геномот, со што го забрзуваат биолошкото стареење.

Според анализата на 864 кучиња кои учествуваат во националниот проект „Dog Aging Project“ (Проект за стареење на кучињата), елементите LINE1 покажуваат 35% поголема активност кај поголемите кучиња во споредба со помалите. Ноа Снајдер-Маклер, професор на Државниот универзитет во Аризона и коавтор на студијата, изјави за *Campus Insights Media*: „Кај одредени раси – особено кај оние поголемите – тој биолошки часовник отчукува побрзо“.

Овој образец се разликува од она што научниците го забележуваат на други места во животинскиот свет и помага да се објасни зошто германските доги (Great Danes) ретко живеат толку долго колку златните ретривери или мопсовите.

Дали кучињата од мешани раси живеат подолго од чистокрвните?
Генерално, да. Кучињата од мешани раси обично живеат подолго од чистокрвните, бидејќи поширокиот генски фонд го намалува ризикот од наследни болести.

Чистокрвните кучиња потекнуваат од родители со слични генетски профили, што го зголемува ризикот од наследени здравствени проблеми.

Понатаму, некои раси поседуваат карактеристики што суптилно го скратуваат нивниот животен век.

Одредени раси, како што се англиските булдози, се изложени на поголем ризик од топлотен удар и тешкотии со дишењето поради стеснет душник.

Новите истражувања исто така покажуваат дека големината, расата и генетското потекло се многу позначајни фактори од традиционалното пресметување на „кучешки години“. Како можете да му помогнете на вашето куче да живее подолго?
Одржувајте го витко, поттикнувајте физичка активност и не ги прескокнувајте годишните ветеринарни прегледи.

Студија на компанијата *Purina*, спроведена во текот на 14 години врз 48 лабрадори, покажа дека кучињата кои биле одржувани во идеална, витка телесна состојба живееле во просек 1,8 години подолго – околу 15% повеќе од нивниот очекуван животен век – во споредба со нивните браќа и сестри од истото легло кои имале прекумерна тежина.

Кај послабите кучиња, хроничните болести се појавувале подоцна, а евентуалниот остеоартритис бил со поблаг интензитет.

Ветеринарот Џеф Ман вели: „Редовната физичка активност е еден од најдобрите подароци што можете да му ги дадете на вашето куче (а и на себе). Препорачувам секојдневно поминување време на отворено, вклучително и најмалку 30 минути пешачење“.

„Како што времето станува потопло, поделбата на физичката активност на две или три пократки прошетки може да биде исто толку корисна колку и една подолга прошетка. Оваа едноставна навика помага во одржување на здрава телесна тежина, го поддржува здравјето на зглобовите, го зајакнува кардиоваскуларниот систем и обезбедува ментална стимулација која ја намалува анксиозноста и проблемите во однесувањето предизвикани од досада“, додава тој.