Логопед: Како да ги претворите секојдневните рутини во можности за комуникација со вашето дете

Секојдневниот живот често нè тера да брзаме толку многу што се фокусираме исклучиво на тековните обврски, занемарувајќи го фактот дека извршувањето на секојдневните рутини нуди можност за комуникација со нашето дете.

Сите имаме рутини, а прашањето што треба да си го поставиме е како да комуницираме со детето за нив. Рутините се активности што секогаш ги извршуваме на ист начин – начин што му е познат и прифатлив на детето – пишува логопедот Смиља Мајевиќ за „Стетоскоп“.

Примери за рутини се хранењето, капењето, излегувањето од дома, облекувањето и ритуалите пред спиење.

- Advertisement -

Бидејќи се повторуваат секојдневно, нашите рутини се состојат од чекори што секогаш следат ист редослед и секогаш се извршуваат на ист начин. Ова му го олеснува паметењето на детето. Активностите што се повторуваат даваат чувство на предвидливост; детето знае кои чекори следат, како се извршуваат и како може да учествува во активноста. Кога детето знае што да очекува понатаму, се чувствува смирено и сигурно. Откако детето ќе ја научи рутината и чекорите што ја сочинуваат, тоа е подготвено активно да учествува во неа.

Како комуницираме?
Можеме да комуницираме на различни начини. Комуникацијата се состои од заедничка тема, интеракција меѓу две или повеќе лица и наизменично менување во комуникацијата. Можеме да комуницираме преку контакт со очите, гестови, изрази на лицето, вокализации, плачење, смеење, зборови или реченици. Начинот на комуникација зависи од ситуацијата и темата, како и од комуникациските способности.

Сакаме детето да научи да комуницира со другите на природен и пријатен начин, па затоа се охрабруваат родителите да го вклучат своето дете во секојдневните активности. Комуникација со детето за време на секојдневните активности
На пример, за време на рутината на облекување чевли за излегување надвор, можеме да застанеме и да почекаме детето да ни ги подаде чевлите што треба да ги носи. За дете кое сè уште не зборува, можеме да ја проследиме неговата постапка со именување на предметот: „Чевли“. На тој начин, ја користиме рутината што му е позната на детето, но додаваме вербален елемент – именување на дејството – и со тоа го вклучуваме детето во секојдневната комуникација.

За време на рутината на облекување за излегување од дома, можете да се преправате дека правите грешка – на пример, да ставите шал на главата на детето наместо капа – со што ќе го поттикнете детето да ви каже или покаже дека грешите. Во таа ситуација, можете да кажете: „Оп, згрешив. Капата се става на главата.“

Исто така, за време на ручекот, немојте само да ја дополнувате чинијата на детето; детето може да каже „уште“ кога сака повеќе храна. Кога детето ќе каже „уште“, треба да ги проширите неговите зборови велејќи „уште супа“, а потоа да додадете повеќе храна во чинијата.

Важно е да се напомене дека овој метод на поттикнување комуникација не треба да биде оптоварувачки или фрустрирачки за детето. Трудете се интеракциите да бидат пријатни и забавни.

Предусловите за успех во оваа активност вклучуваат:

доволно време,
забавување на темпото и предвидување на моментите кога детето би можело да се вклучи,
секојдневна активност што му е позната на детето.
Поттикнувајте го секој обид за комуникација. Не очекувајте вербален одговор ако вашето дете сè уште не комуницира со зборови. Не го поправајте изговорот на детето; наместо тоа, пофалете го она што го кажало.