Латам: Путин едноставно ја доби војната без да испука ниту еден куршум

Општоприфатеното мислење во Вашингтон е дека прекинот на огнот во Иран сега ја ослободува американската дипломатска енергија за пренасочување кон војната во Украина, но тоа толкување целосно ја менува причинско-последичната врска.

Три рунди разговори меѓу САД, Украина и Русија, одржани во ОАЕ и Швајцарија помеѓу јануари и февруари 2026 година, веќе пропаднаа пред да започне американската операција „Епски бес“, што значи дека мировниот пат за Украина беше закопан како мртва буква на хартија неколку дена пред да падне првата американско-израелска бомба врз Иран, според професорот Ендру Латам.

Вистинскиот победник од војната во Иран без испука ниту еден куршум
Прифатете го оптимистичкото толкување на кое Вашингтон се одлучи оваа недела: „Епскиот бес“ е завршен, прекинот на огнот во Иран се држи – колку и да е номинално – и американското дипломатско внимание конечно може да се врати во Украина. Тоа толкување ја менува причинско-последичната врска, тврди Латам.

- Advertisement -

Три рунди разговори меѓу САД, Украина и Русија, одржани во ОАЕ и Швајцарија помеѓу јануари и февруари 2026 година, не успеаја без никакви резултати. Тој неуспех ѝ претходеше на операцијата „Епски бес“ за неколку дена. Кога бомбардирањето на Иран започна на 28 февруари, мировниот пат кон Украина не беше прекинат – тоа беше мртва буква.

Телефонскиот повик на Трамп со Путин минатата недела заслужува повеќе внимание отколку што доби.

Путин ја понуди помошта на Русија во управувањето со залихите на збогатен ураниум на Иран. Понудата дојде во точниот момент кога на Трамп му требаше решение за спасување на образот за најгорливото техничко прашање во разговорите со Иран, а Кремљ успеа да го стори токму тоа, позиционирајќи ја Русија не како санкциониран противник кој бара компромис, туку како неопходен партнер на Вашингтон во решавањето на најитната надворешна криза на Америка.

Видео од Босна:Истиот повик беше оној во кој Трамп ја изнесе идејата за „мини-примирје“ за Украина. Путин одговори за неколку дена со објавување на примирје на Денот на победата – пауза темпирана да се совпадне со годишнината од Советскиот Сојуз, што не ја чинеше ништо Москва. Стратешката соработка на Русија со Иран се совпадна со предлогот на Украина за примирје, што не го чинеше ништо Кремљ. На 5 мај, истиот ден кога Рубио го прогласи „Епскиот бес“ завшен, Лавров побара повик со државниот секретар, опфаќајќи ги и Иран и Украина во ист здив – Москва ја направи врската експлицитно и бесрамно.

Замрзнат конфликт по план
Самата низа не воспоставува координација и не е неопходна – она ​​што го покажува е дека Москва пронајде решение за најитниот проблем на Вашингтон во точниот момент кога беше потребно и не извлече никаква видлива отстапка од Украина за возврат. „Украина беше неизговорената валута на таа размена, а третирањето на неа како сè друго е стратешка грешка“, вели Латам.

Повеќето анализи го прикажуваат украинскиот ќорсокак како неуспех во преговорите – две страни со некомпатибилни позиции што ниту еден медијатор сè уште не можел да ги премости. Таквото разбирање го минимизира она што всушност се случува.

Барањата на Русија не се поместија ниту за степен во овој период. Москва продолжува да инсистира на признавање на сите четири области што ги зазеде, вклучително и значајна територија што нејзините сили никогаш не ја окупирале. Русија, исто така, сака трајна гаранција дека Украина никогаш нема да се приклучи на НАТО, како и ограничување на украинската воена сила што би ги направило сите безбедносни гаранции бесмислени во пракса. Украина поднесе контрапредлог од 20 точки кон крајот на 2025 година; руското Министерство за надворешни работи соопшти дека никогаш не го добило документот.

Слика од екранот
Замрзнатиот конфликт не е производ на неуспешна медијација – тој е претпочитаната крајна состојба на Москва, а структурната логика не е комплицирана. Неопределениот крак го исклучува патот на Украина кон НАТО, ја забавува реконструкцијата и спречува каква било нормализација на нејзината воена позиција, додека Русија ја обновува својата индустриска база зад линијата на примирје што изгледа како граница на картата.

„Европа беше искрена во своите напори да ја пополни празнината – коалицијата на оние што се волни е реална, а рамката на безбедносните гаранции е обликувана околу посветеноста на Трамп да служи како заштита од тврда моќ. Но, Русија отфрли какво било присуство на земјите од НАТО на украинска почва, а безбедносните гаранции без веродостојна американска имплементација се токму структурната двосмисленост што замрзнатиот конфликт треба да ја искористи. Преоружувањето е повеќегодишен проект, а дипломатскиот прозорец за Украина не е“, тврди американскиот експерт.

Што значи ова за Вашингтон
Зеленски им рече на европските лидери во Ереван оваа недела дека летото ќе го принуди Путин да дејствува – да ја прошири војната или да се сврти кон дипломатијата. Тоа толкување е веројатно точно. Но, забележете што открива: Украина чека Русија да донесе одлука, наместо да ја наметне. Таа асиметрија дефинира каде лежи вистинската предност и нема никаква врска со Ормутскиот теснец.