Невронаучник објаснува колку децата нè прават посреќни

Некои родители велат дека децата се најдоброто нешто што им се случило… Други би сакале да имаат малку време сами. Па, генерално, колку ве прават децата посреќни?

Со генерации, имањето деца се сметало за неопходност – дури и обврска. Имањето свои деца беше дел од растењето. Сепак, во последниве години, овој традиционален поглед не е толку доминантен како што беше некогаш, и сè повеќе луѓе избираат да немаат деца.

Од друга страна, повеќето луѓе сè уште се чини дека сакаат деца во одреден момент од својот живот. Жените сè уште често се чувствуваат осудувани ако одлучат да не станат мајки. А ин витро оплодувањето е побарано од кога било.

- Advertisement -

Кој е во право? Ако сте двоумени околу тоа, што вели науката? Дали е веројатно дека ќе бидете посреќни со или без деца?

Невронаучникот Дин Барнет пишува за Би-Би-Си дека ова е очигледно многу посложено прашање отколку што изгледа, бидејќи индивидуалните фактори играат голема улога во одлуката и како таа би влијаела на вашиот живот. Сепак, еве што генерално се случува во мозокот кога имате свои деца.

Првичните фази, кога се раѓа бебе, се многу интензивни – барем за мајката. Процесот на породување и доење предизвикува телото да биде преплавено со окситоцин, „хормонот на гушкање“. Тоа е хормон кој ги зајакнува емоционалните врски и нè прави да се чувствуваме позадоволни во меѓучовечките односи, и тешко е да се замисли посилна меѓучовечка врска од онаа помеѓу мајката и нејзиното бебе.

Затоа емоциите што ги доживувате кога имате деца се многу поинтензивни од оние што веројатно би ги чувствувале без нив.

Истото важи и за татковците. Биолошката мајка можеби има најдиректна врска со бебето, бидејќи го создала во своето тело, но секој човечки мозок е „програмиран“ да реагира позитивно на бебињата.

Мирисите што ги испуштаат бебињата, нивните изразени црти на лицето, нивната ранливост, нивната големина… нашите мозоци реагираат на сите овие работи на зголемен начин, охрабрувајќи нè да се заштитиме и да се поврземе со изворот на тие квалитети. Во овој случај, тоа е бебе, но сè со слични карактеристики може да предизвика слична реакција. Затоа сакаме слатки работи.

Сепак, ова интензивно искуство на поврзување и последователна воодушевена среќа бледнее со текот на времето. Ова не значи дека родителите не ги сакаат своите деца или дека ги жалат, туку дека бебињата, а подоцна и децата, се многу барачки – и родителите се целосно одговорни за нив.

Непроспиени ноќи, валкани пелени, трошоци, неред, фактот дека вашиот живот повеќе не е само ваш: сето ова и повеќе може значително да го зголеми стресот и негативните емоции. Така функционира мозокот.

Но, во исто време, ја чувствувате и радоста од постигнувањето, силната љубов кон вашето дете, забавата што ја имате заедно и задоволството од гледањето како расте.

Всушност, доказите што ги имаме сугерираат дека децата можат да ве направат посреќни. Тие исто така можат да ве направат да се чувствувате несреќни, под стрес, вознемирени и така натаму.

Општо земено, родителството се чини дека ги прави емоционалните искуства поинтензивни отколку да немате деца. Високите моменти се повисоки, падовите подлабоки, а дали тоа ви звучи како добра размена зависи целосно од вас.