Ајкулите можеби не се она што мислиме: Нова студија го доведува во прашање нивното потекло

Анализата на ДНК-та на ајкулите го доведе во прашање нашето разбирање за овие жестоки предатори.

Можеби ќе треба повторно да размислиме што всушност се ајкулите, благодарение на нова студија од Универзитетот Јеил.

Еволутивните биолози ја споредиле ДНК-та на различни ајкули едни со други, како и со сродни видови кои не се ајкули, како што се различни видови зраци и химери.

- Advertisement -

Тие откриле дека ајкулите не се нужно најблиски роднини едни на други, што го доведува во прашање самиот концепт на ајкулите како биолошка категорија.

„Нашето истражување ја предизвикува идејата дека сите ајкули делат заеднички предок, исклучувајќи ги различните видови зраци“, изјави за BBC Science Focus првиот автор на студијата, Чејс Браунштајн, докторант на Јеил.

„Ова може да се толкува на два начина: или ајкулите не се природна група, бидејќи немаат ниту еден заеднички предок, или зраците се само уште еден вид ајкула.“

Вкупно, научниците анализирале генетски податоци од 48 различни видови, разгледувајќи ги нивните цели геноми.

„Геномите се вкупната количина на генетски информации складирани во нашите клетки“, рече Томас Нир, професор по екологија и еволутивна биологија на Јеил.

„Со споредување на цели геноми, наместо само неколку гени, можеме подобро да разбереме како организмите се поврзани едни со други.“

Браунштајн објасни дека тие истражуваат „како различните начини на земање примероци од ДНК секвенци од целиот геном можат да влијаат на нашето разбирање на врските меѓу ајкулите, раите и другите ‘рскавични риби.“

Доказите што ги пронашле биле контрадикторни. Кога ги разгледале одредени делови од ДНК, наречени екзони, Браунштајн и Нир пронашле докази дека сите ајкули можеби припаѓаат на истото семејство.

Сепак, други делови од ДНК сугерирале спротивното – дека некои видови ајкули (како што се ајкулите со набори и кравата) можеби се поблиску поврзани со раите отколку со другите ајкули.

Затоа, овие необични ајкули можеби се само далечни роднини на остатокот од светот на ајкулите, бидејќи се разделиле многу порано на еволутивното дрво.

Ако ајкулите се навистина посебна група, биолозите можат да користат генетски податоци за да проценат кога првпат се појавиле.

„Проценуваме дека оваа група се појавила пред околу 300 милиони години“, рече Браунштајн. „Тоа е во согласност со – или дури и малку подоцна – времето кога последен пат сме имале заеднички предок со современите водоземци.“

Научниците објаснуваат дека ајкулите и раите сочинуваат една од најстарите гранки на ‘рбетници – животни со крут, сегментиран ‘рбет.

„Тие се првите ‘рбетници со вилица што се разделиле на еволутивното дрво, што значи дека тие даваат клучни информации за првите животни со вилици и коскен скелет“, додаде Браунштајн.

„Се надеваме дека ова истражување ќе привлече внимание кон овој недоволно проучен дел од ‘рбетното дрво.“