Автопатот на смрта Охрид-Кичево: Хроника на неостварени ветувања и прикриена вистина

Топ Вести - Слушај сега

Анализа на застојот во изградбата и политичките манипулации околу најскапиот патен проект во историјата на Европа

- Advertisement -

Изградбата на автопатската делница Охрид-Кичево, еден од најамбициозните и најскапите инфраструктурни проекти во земјата, продолжува да биде обвиена во контроверзи, недоречености и неостварени ветувања. Министерот за транспорт и врски Александар Николоски и директорот на ЈП Државни патишта Коце Трајаноски повеќепати јавно најавуваа дека делницата од Охрид до Пресека ќе биде отворена пред туристичката сезона. Меѓутоа, реалноста на терен сведочи за сосема спротивно – работите се во застој, а од најавите останува само празна реторика.

Галериите кај Ботун: Ветувања наспроти реалност

Пред локалните избори, јавноста беше информирана дека активно се градат галериите кај селото Ботун. Овие изјави, проследени со фотографии прикажани на прес-конференции, создадоа впечаток на интензивна активност. Сепак, проверката на терен открива сосема поинаква слика – на локацијата не се работи ништо, ниту има знаци на градежни активности.

Уште поалармантно е откритието дека прикажаните фотографии всушност потекнуваат од галеријата пред Кичево, каде работи АД Гранит, а не од локацијата кај Ботун. Ваквата манипулација со визуелни материјали претставува директна измама на јавноста и злоупотреба на довербата на граѓаните.

Митот за “првите галерии на Балканот”

Министерот Николоски и директорот Трајаноски во своите јавни настапи истакнуваа дека панорамските галерии што се градат претставуваат прва ваква конструкција на Балканот. Оваа тврдење, меѓутоа, е лесно оспорливо и претставува очигледна ноторн лага.

Сличен тип на панорамски галерии беше изграден:

• Кај Поградец, Република Албанија – во 2018 година
• Во Грција – уште во 2013 година

Овие проекти, достапни за јавна проверка преку фотографии и линкови, недвосмислено го демантираат тврдењето за исклучителноста на македонскиот проект. Прашањето кое се наметнува е зошто функционери на највисоко државно ниво презентираат лажни информации за проект кој веќе е преоптоварен со контроверзности .

Надвозникот кај Требениште: Клучка до никаде !

Можеби најабсурдниот елемент на целата приказна е фамозниот надвозник-клучка кај село Требениште. Првобитно, на оваа локација требаше да се одвои крак кон Струга, што би овозможило поврзување на автопатот со овој значаен туристички центар.

Меѓутоа, во тек на реализацијата, овој крак беше исклучен од планот, што резултираше со инвестиција од околу 100 милиони евра во клучка без конкретна намена. Ова претставува не само неефикасно трошење на јавни средства, туку и монументален пример на лошо планирање и недостаток на визија.

Денес, на оваа локација нема никакви градежни активности, а претходно изградените делови стојат како тивок сведок на неодговорното управување со државните ресурси.

Илузии на отворање: Парцијални решенија и пропагандни видеа

Додека на терен владее застој, провладините медиуми континуирано се бомбардирани со прес-конференции, најави за парцијални отворања и видео-материјали кои претставуваат прогрес. Постојат основани сомнежи дека дел од овие видеа се создадени или значително дообработени со помош на вештачка интелигенција, со цел да се создаде илузија на активност.

Оваа стратегија на комуникација служи за дефокусирање на јавноста од вистинската состојба на проектот и одржување на привидот дека работите се одвиваат според некаков си нов преродбенички план.

Камери без автопат: Апсурд или систематска злоупотреба?

Додека автопатот практично не функционира, односно не постојат сите потребни услови за безбедно користење, на делниците се постават камери во рамките на системот “Безбеден град”. Овие камери веќе започнаа да издаваат казни на возачите, иако:

• Автопатот не е целосно завршен
• Недостасува соодветна сигнализација
• Не се воспоставени сите безбедносни стандарди

Ваквата пракса создава впечаток на систематска злоупотреба, каде приоритет не е безбедноста на граѓаните, туку генерирање на приходи од казни на нецелосно завршена инфраструктура.

Заклучок: Скап проект, празни ветувања

Автопатот Охрид-Кичево се наметнува како симбол на сè што не треба да биде инфраструктурен проект: преголема цена, постојано одлагање, манипулација со информации и потенцијално неефикасно управување со средствата.

Граѓаните заслужуваат транспарентност, вистински одговори и, пред сè, функционален автопат кој ќе ги оправда вложените милиони евра. Без сериозна ревизија на досегашното работење и преземање одговорност од страна на надлежните, овој проект ризикува да остане запаметен како еден од најголемите инфраструктурни фијаскоа во историјата на земјата.

Времето за транспарентност е сега. Граѓаните имаат право да знаат каде завршуваат нивните пари и зошто ветувањата постојано останува неостварени.

Оваа анализа е базирана на јавно достапни информации, изјави на функционери и увид на терен. Сите наводи се отворени за проверка и дополнително истражување.

Сашо Денесовски