Курдската ПКК се распушти, со што се стави крај на 40-годишното вооружено востание во Турција

Милитантната курдска група Курдистанска работничка партија (ПКК), која повеќе од четири децении води бунт против турската држава, одлучи да се распушти и да ја прекине вооружената борба, објави во понеделник новинска агенција блиска до групата.

Одлуката на ПКК би можела да ја зајакне политичката и економската стабилност на Турција, која е членка на НАТО, и да поттикне чекори за смирување на тензиите во соседен Ирак, а исто така и во Сирија, каде што курдските сили се сојузници со американските сили.

Откако ПКК започна бунт во 1984 година, во конфликтот загинаа повеќе од 40.000 луѓе. Конфликтот наметна огромен економски товар и ги разгоре социјалните тензии. Турција и нејзините западни сојузници ја прогласија ПКК за терористичка група.

- Advertisement -

„12-тиот конгрес на ПКК одлучи да ја распушти организациската структура на ПКК… и да ја прекине вооружената борба“, објави новинската агенција Фират, повикувајќи се на конечната декларација од конгресот на ПКК одржан минатата недела во северен Ирак, каде што е седиштето на групата.

ПКК го одржа конгресот како одговор на повикот за распуштање упатен во февруари од страна на нејзиниот затворен лидер Абдула Оџалан. Тој е држен во затвор со максимална безбедност на остров јужно од Истанбул од 1999 година. Во понеделник беше објавено дека тој ќе го води процесот.

Сепак, не е јасно дали Анкара се согласила со понатамошната улога на Оџалан, за која анкетите покажуваат дека би можела да биде непопуларна меѓу Турците. Не беа достапни детали за тоа како во пракса ќе се одвива разоружувањето и распуштањето на ПКК.

Исто така, останува да се види како процесот ќе влијае на курдската милиција ЈПГ во Сирија. ЈПГ ги предводи сојузничките сили на САД против Исламска држава во Сирија, а Турција ја смета за подружница на ПКК. ЈПГ претходно соопшти дека повикот на Оџалан не се однесува на нив.

„ПКК ја заврши својата историска мисија“, се вели во соопштението на ПКК. „Борбата на ПКК стави крај на политиката на негирање и уништување на нашиот народ и го доведе курдското прашање до точка каде што може да се реши со демократска политика.“