Сијарто се пожали, доби одговор од Пленковиќ

Хрватска ја искористува војната во Украина за воено профитерство, унгарскиот министер за надворешни работи Петер Сијарто пред Генералното собрание на Обединетите Нации, на што подоцна доби одговор од Хрватска.

– Хрватите нè искористуваат. Петпати ја зголемија таксата за транзит преку нафтоводот (ЈАНАФ) од почетокот на војната. Тоа е воена доплата. Тоа е профитерство – изјави унгарскиот министер во обраќањето во ОН предупредувајќи дека, како што вели, владата на Унгарија нема да дозволи нивната алчност да ги уништи резултатите од намалувањето на режиските трошоци.

Сијарто дури и изрази сомнеж дека нафтоводот може долгорочно да обезбедува сигурна испорака.

- Advertisement -

– Тестот на 17 септември покажа дека ЈАНАФ не може да поднесе континуирано снабдување под висок притисок. Тоа е ризик и неодговорност – додаде тој.

Унгарија и Словачка, без пристап до море, се зависни од ЈАНАФ за алтернативна испорака на нафта, со оглед дека директното снабдување од Русија е сè поограничено. Меѓусебното обвинување доаѓа во време кога американскиот претседател Доналд Трамп ги повика европските сојузници да не купуваат руски енергенси, нешто на што Унгарија јавно се спротивстави.

Хрватскиот премиер Андреј Пленковиќ возврати на обвинувањата на Сијарто на следниот начин:

– Со огорченост ја отфрлам лажната теза дека Хрватска е воен профитер. Напротив, Хрватска е добар и чесен сосед – нагласи тој.

Пленковиќ објасни дека ЈАНАФ има капацитети за транспорт до 15 милиони тони нафта и дека тоа е тестирано.

– Нашата задача, по руската агресија, е да обезбедиме енергетска сигурност за ЕУ. Хрватска тоа го прави и за Унгарија и Словачка – изјави тој.

Според првиот човек на хрватскатаа влада, алузиите за профитерство се опасни дезинформации:

– Прво, Хрватска не користи руска нафта од 2022 година. Второ, Унгарија сè уште добива поевтина руска енергија. Ако некој профитира, тоа е Унгарија – рече Пленковиќ.

Хрватска, тврди Пленковиќ, станала регионален енергетски центар токму поради своите напори за солидарност и инфраструктурна подготвеност, а не поради „воена алчност“.