КРИСТИНА КОВАЧ ОСНОВАЛА ХОР КОЈ ПЕЕ ЈУГОСЛОВЕНСКИ ХИТОВИ ВО ШВЕДСКА

Топ Вести - Слушај сега

Ќерката на познатиот композитор Корнелије Ковач, Кристина основала хор во Шведска кој ги поврзува луѓето од сите генерации и националности: „Нашата мисија е да градиме мостови и да го шириме пламенот на љубовта и хармонијата“.

- Advertisement -

Хорот „Братство и детинство“ изведува југословенски поп и рок хитови, а неговата приказна веќе го освои регионот.

– Се вели дека музиката лекува, а најдобриот лек за душата, во форма на песна, се шири со незапирлива брзина овие денови на социјалните мрежи. Хитовите како оној на Тајчи „Хајде да лудујемо“, „Круг“ од „Екатерина Велика“, „Ухвати ритам“ од „Парни ваљак“, „Надалина“ од Оливер Драгојевиќ, „Ми плешемо“ од „Прљаво казалиште“, па и „Скопје“ од „Леб и сол“ и многу други, многумина кои се родени во бивша Југославија ги врати во младоста и им донесе насмевки на лицата. И сето тоа благодарение на една жена, која во Стокхолм, далеку од својата татковина, ја претвори носталгијата за посреќни времиња во магична музичка заедница, создавајќи го сè попопуларниот хор „Братство и детинство“, кој ги поврзува луѓето од сите генерации и националности – пишува хрватскиот портал Путни кофер.

Нејзиното име е Кристина Ковач, а ова е приказната за нејзиниот хор, за кој денес во суперлативи зборува целиот регион.

Како што раскажува самата во разговор за порталот, на 45-годишна возраст, таа ја донела најголемата животна одлука и пристигнала во Шведска во мај 2019 година, со унгарски пасош за кој морала да го учи унгарскиот јазик две години и со музиката како нејзина единствена кариера и единствена работа што некогаш ја работела.

Под хаотичните мисли и вознемиреност за тоа како ќе се снајде додека нејзиниот сопруг и ќерка чекале во родниот Белград таа да најде работа и стан, во неа веќе растела идејата за основање хор со силни хуманистички концепти.

– Хорот „Братство и детство“ произлезе од големата тага што мојата земја се распадна под такви трагични околности. Желно сакав да ги зближам луѓето родени и израснати во Југославија, кои беа против бесмислените војни, луѓе од сите националности со големо „Л“, кои се луѓе пред сè, а потоа сè друго. Преку заедничките сеќавања и прекрасната поп и рок музика на нашата младост, сакав да покажам пркос кон групите на интереси и политичарите кои постојано ги разгоруваат пламените на омразата. Целта на хорот е да гради мостови и да го шири пламенот на љубовта и хармонијата – раскажува Кристина.

Хорот е основан во Стокхолм, на крајот се проширил во Малме, а планот е да се создадат локални ограноци низ цела Европа. Минхен и Белград се веќе во фаза на имплементација. За името на хорот е најзаслужен долгогодишниот пријател на Кристина, македонскиот новинар Иван Бечковиќ, кој е и негов кум. Имено, тој ѝ ја предложил звучната игра со зборовите „братство и детинство“, која ја осмислил Петар Јањатовиќ и ја употребил во неговата култна книга „Ју Рок Енциклопедија“.

– Верувам дека пораката е јасна за сите. Мојата генерација ја памети поранешна Југославија по нејзиното мирно детство и прекрасна младост. Сè потоа беше недостојно за нашиот животен почеток – вели основачката на хорот, кој има 52 члена. Тие се претежно жени во нивните 40-ти и 50-ти години, секако, има и помлади, некои постари, а единствениот маж што моментално пее со нив е Драган.

– Во првиот семестар, ја имавме единствената Словенка, баба Нада, која порано беше музичарка, а сега нејзината ќерка е позната пејачка во Шведска. Нада се посвети на грижата за своите внуци и повеќе не е во хорот, па се пошегував дека ми е нешто познато, Словенија е првата што нè напушти… Имаме многу жени од Босна и Србија, неколку од Црна Гора, Македонија и Хрватска, но ниедна од Словенија. Основите на нашата заедница се меѓусебно почитување, убави емоции и спомени – вели Кристина.

Инаку, Кристина се занимава со музика од 13 години. На 16 години, за прв пат беше на Евровизискиот натпревар како придружен вокал за Беби Дол, соработуваше со ѕвезди како Бајага, Рибља Чорба, Рамбо Амадеус и Здравко Чолиќ, во 90-тите, со нејзината сестра Александра, беше членка на R&B дуото К2, кое сними два албума и донесе нешто сосема ново и необично на српската музичка сцена.

– Иако млади, компониравме, аранжиравме и изведувавме свои песни. Денес ми значи многу кога зрелите жени ми кажуваат колку сме им биле важни во нивните години на формирање. Не бевме ограничени на провокативно облекување и флертување, бевме девојки кои имаа мотивација, цел, верба во себе, самодоверба и свест за тоа што и како сакаат – се сеќава Кристина.

Таа компонирала музика за реклами и театар, за ТВ серијата „Неки нови клинци“, за филмот „Ми нисмо анџели 2“, го формирала единствениот српски бој бенд „Пети елемент“, а во 2007 година го издаде својот единствен соло албум „У небраном грожџу“, во кој се осврна на најтешкиот период од својот живот, смртта на нејзината мајка и кризата во бракот. Во 2011 година, таа отиде на својот втор натпревар за песна на Евровизија, како автор на песната „Чаробан“ што ја изведе српската претставничка Нина, а во 2013 година беше член на жирито и ментор во првата сезона на музичкото талент шоу „X Factor Adria“.

Вели дека ја напуштила Србија преоптоварена од фрустрацијата од живеењето во општество кое, со кратки исклучоци, се сопнува под погрешното водство од распадот на Југославија.

– Во еден момент сфатив дека имам само еден живот и дека повеќе не можам да го трошам на битки кои не даваат никакви резултати. Дадов сѐ од себе за мојата земја, учествував во антивоени протести, учествував во револуции, со желба да ја направам Србија подобро место. За жал, тоа не успеа. Таа граѓанска борба сè уште се одвива на улиците, но сега ја поддржувам од далеку – вели таа.

Само три месеци по пристигнувањето во Шведска, Кристина ја нашла својата прва постојана работа како менаџер на канцеларија во мал стартап за вештачка интелигенција. Таа останала таму две години, а потоа се преселила во голема американска корпорација. Но, идејата за хорот отсекогаш ѝ бил во срцето. Дала отказ од работа, отворила своја компанија и се посветила на својот сон.

– Го сакам животот во Стокхолм. Да, има некои недостатоци, но кога доаѓате некаде од голема и чиста желба, во вашите зрели години, знаете дека совршенството не постои. Ми се допаѓа овој мир, шведскиот хумор и нивната пристојност. Тоа е општество во кое брзо напредувате ако сте вредни, талентирани, комуникативни и способни. Единственото нешто што ми недостасува од дома е минатото – вели таа.

Хорот „Братство и детинство“ е отворен за луѓе кои се согласуваат со неговиот концепт. Аудиции постојат, но тие не бараат професионални пејачи, туку аматери со доволен талент за хорско пеење.

– Не ги терам луѓето да пеат сами бидејќи тоа често ги плаши, но затоа имаме различни предизвици на аудициите. Учиме придружен вокал заедно на лице место за краток дел од песната и гледаме како луѓето се справуваат со тоа. Хорот е полифоничен, што значи дека со малку вежбање, човекот мора да може правилно да учествува во таа полифонија и да придонесе кон неа, а не да ја попречува.

Имаме проби еднаш неделно по два часа. Седум дена пред секоја, ставам нов аранжман на Drive, а членовите го учат дома. Најдобро е да се развие таков вид дисциплина бидејќи тогаш на пробите можеме да ги правиме вистинските работи, фразирање, грув, динамика, емоција, боја на гласот и стил на пеење. Нашите жанрови се поп и рок, па затоа инсистирам да не ги растегнувам фразите и да не звучам како класичен или црковен хор – истакнува музичарката.

Нејзините омилени настапи, вели таа, се првите и последните. Првите затоа што сè започна со нив од срце и полека расте, а последниот поради прекрасниот и забележлив напредок на кој Кристина е исклучително горда.

За неа оваа музика од минатото е потсетник на зимските одмори на Тара, летните одмори во Братуш кај Макарска, спиењето на тераси на брегот додека свири бендот, а твоите те носат во кола и те возат дома…

– Музиката е првите сентиши и забави, летни дискотеки за нас децата, спални коли во возот за Сплит, прекрасни Далматинци, згодни Белграѓани, интересни Загрепчани, музикални Македонци, шармантни Црногорци, уникатни Словенци, гостопримливи Сараевци… Ова се чувствата, мирисите и вкусовите што ги паметам со љубов – вели Кристина.

На еден од своите концерти хорот ја изведе песната „Скопје“ од „Леб и сол“. Видеото од настапот беше споделено на социјалните мрежи, а изведбата наиде на позитивни реакции.