Кога сите ќе сфатиме дека смртта им се случува и на оние што ги сакаме?

Го пренесуваме во целост најновиот текст кој го објави на својот блог хрватската писателка Ведрана Рудан која последниве месеци се соочува со тешка болест.

„Проклетство, каков давеж. Хемотерапија, имунотерапија, зрачење, болница, болница, болница…

Потоа, се враќаш дома. Мачките грицкаат кекси, цвеќиња цветаат околу куќата, сопругот е во фотелјата, а на екранот некои кретени се борат за првото место.

- Advertisement -

Ми се јавува другарка ми и плаче. Чекам да се смири. „Никогаш не ти го кажав ова, не можам да си го замислам животот без тебе.“

Молчам затоа што не е културно постојано да повторувам, сакам да умрам, сакам да умрам, а луѓето околу тебе ти продаваат финта дека е сè во мои раце, само треба да размислувам розово…

Маж ми скока од столчето, „нашите“ сепак ќе бидат шампиони…

Продолжува на порталот „Мајка и дете“.

Фото: Pexels