Професорот Кекеновски јавно трага по парите од Рекет, но молчи за сопствената врска со Јордан Камчев преку ЗИК Пелагонија

Случајот „Рекет” беше еден од највисокопрофилните коруптивни скандали во македонската правосудна историја. Осудените , Бојан Јовановски (Боки 13), Катица Јанева и останатите , ги добија своите пресуди, а јавноста доби впечаток дека правдата е задоволена. Меѓутоа, суштинското прашање за парите останува без јавен и транспарентен одговор.

Анализа на објавата на Кекеновски

Што е точно во неговата основа?

Кекеновски поставува легитимно и важно прашање. Ако имало изнуда, мора да постои финансиска трага. Пресудите за кривична одговорност не значат автоматски и разрешување на имотно-правното прашање. Отсуството на јавен одговор за судбината на парите навистина создава правна и морална празнина.

Во тој дел, неговата загриженост е оправдана и ја споделуваат многу граѓани и правни аналитичари.

Каде е проблемот?

- Advertisement -

Токму тука доаѓаме до суштинската слабост на неговата позиција:

Кекеновски е член на Управниот одбор на ЗИК Пелагонија, компанија во која Јордан Камчев е доминантен сопственик , истиот Камчев кој беше примарна жртва во случајот „Рекет”, но и фигура со многу сопствени правни прашања. Тоа не е неважен детал. Тоа е директен конфликт на интереси.

Да се биде дел од управна структура на фирма чиј сопственик е централна фигура во истата приказна за која јавно „се загрижуваш” , тоа не е само недоследност. Тоа е демагогија со конкретна адреса.

Прашањето кое треба да се постави

Ако Кекеновски навистина сака одговор за парите, патот не поминува низ Facebook и провладини медиуми, туку низ неговата директна комуникација со Орце и Јордан Камчев:

• Зошто Камчев повеќепати ја избегнуваше правдата?
• Каква е природата на финансиските текови во и околу неговите компании?
• Дали Врховниот суд со одбивањето на обештетувањето индиректно сугерираше нешто повеќе отколку што е јавно изречено?

Овие прашања се поинтересни и поважни , но за нив Кекеновски молчи.

Системски проблем: Академскиот авторитет во службена наративност

Особено загрижувачко е кога академски авторитет , универзитетски професор , јавно ги поставува вистинските прашања, но ги поставува селективно и насочено, притоа занемарувајќи ги сопствените врски со актерите во истата приказна.

Ова е класичен образец: да се создаде привид на независна аналитичка мисла, додека всушност се служи на конкретен интерес.

Студентите кои го слушаат овој професор учат дека:

• Критичкото размислување значи да поставуваш прашања само кон другите
• Јавниот ангажман е легитимен дури и кога постои директен конфликт на интереси
• Молкот кон сопствените врски не е проблем

Заклучок

Прашањето „каде се парите од Рекет” е легитимно и важно. Јавноста заслужува одговор. Но кредибилитетот на оној кој го поставува прашањето е исто така релевантен.

Кога некој е организациски поврзан со централна фигура во случајот, а притоа јавно „трага по вистината” , тоа не е аналитика. Тоа е политичка претстава.

Професоре, ако го учите студентите кон критичкото размислување, почнете со себе.

Сашо Денесовски