Оваа навика во зрелоста го намалува ризикот од прерана смрт до 40 проценти.

Вежбањето во текот на зрелоста го намалува ризикот од прерана смрт за 30 до 40 проценти, а секоја физичка активност е подобра од никаква, покажа една студија.

Иако долгорочните добри навики носат најголеми придобивки, преминувањето кон поактивен начин на живот во која било фаза од зрелоста го продолжува животот, што сугерира дека никогаш не е предоцна за добро здравје, велат научниците.

Општо земено, физички активните луѓе имаат помала веројатност да умрат од низа состојби, вклучувајќи срцеви заболувања, мозочен удар и рак.

- Advertisement -

За нивната студија, објавена онлајн во Британскиот журнал за спортска медицина, експертите разгледаа 85 постоечки студии на милиони луѓе.

Тие открија дека луѓето кои биле постојано физички активни имале околу 30-40 проценти помал ризик од смрт од која било причина, додека оние кои го зголемиле нивото на вежбање, но под препорачаните количини, имале 20-25 проценти помал ризик.

Имено, луѓето кои преминале од физичка неактивност на активност имале 22 проценти помала веројатност да умрат од која било причина од оние кои останале неактивни.

Тимот, вклучувајќи експерти од Универзитетот во Квинсленд во Австралија, напиша:

„Неколку механизми можат да го објаснат намалениот ризик од смртност со висока физичка активност, како што се подобрена физичка функција и антиинфламаторни ефекти.“

Тие рекоа дека нивните резултати „ја истакнуваат важноста на физичката активност во зрелоста, сугерирајќи дека започнувањето физичка активност во која било фаза од зрелоста може да обезбеди придобивки за преживување.“

Во моментов, Светската здравствена организација (СЗО) препорачува возрасните да се вклучуваат во 150 до 300 минути физичка активност со умерен интензитет неделно или 75 до 150 минути активност со силен интензитет неделно, или комбинација од двете.

Примери за умерена активност вклучуваат брзо одење, енергично чистење како што е миење прозорци или бришење подови, возење велосипед со брзина од 16 до 20 км/ч или бадминтон.

Енергичната активност вклучува пешачење, трчање со брзина од 10 км/ч или побрзо, брзо возење велосипед, играње фудбал, кошарка или тенис.